حرکت ده دموکراسی دا لازیم دیر
بیرلیک اولمایان یئرده ، دیریلیک ده اولماز
هر نه دن اؤنجه دئمه لی یه م کی من بو یازیم دا چالیشاجاغام ، آذربایجان چالیشقانلارینین اراسیندا بیر پارا توققوشمالارین نده نین آراشدیریب و اونلارا گؤره اؤز باخیشیمی بیلدیره م. یئنه هر نه دن قاباغ بونو دا دئمه لی یه م کی ، من بو یازی لا ، یوزه یوز بیر سیرا آداملارا توخوناجاغام. کی آللاه بیلیر منیم قصد و نیتیم بو دئییل ، بلکه اگر بئله بیر ایش قاباغا گلسه ، بو او آداملارین باخیشلارینین دارلیغیندان دیر. من بونا امینم کی ، بو یازی نین یاییلماسین دان بیر نئچه گون سونرا ، فلان کس لر بیانیه چیخاردیب و دئسینلر کی من بو یازینین یازاری ، اینگیلیسین گیزلی سئرویسیندن پارا آلیب و ایندیسه ده آوروپانین ، ان یاخشی شهرلرینین بیرینده بیر ویلادا یاشاییرام. آما تاریخ سونرالار گؤستره جک کی کیملر پارا آلیب و کیملر آذربایجان یولوندا دوزگون چالیشیردیلار.
آذربایجانین میللی حرکاتی ندن بوگونکو وضعیته دوشوب؟ ندن هر یئریندن دوران آدام لیدرلیک ایددعاسی ائدیر؟ ندن بیر بئله توققوشمالار اؤز آرامیزدا اولور؟ ندن بیر آذربایجانلی چالیشقان اؤز یول بیر قارداشینا ، ساتقینلیق ایتتیهامی وورور؟ ندن بیر سیرا آداملار ایسته ییر لر ، هر نه چابانی اؤز آدلارینا قورتاریب ، اؤزلرینی بویوک آدام گؤسترسینلر؟ ندن ... ندن ... ندن ...
گئچنکی گونلرده ، «گاموح»ون لیدری ، تورکیه نین تئلویزیاسینین ت.گ.ر.ت کانالینا چیخاراق بیر سیرا دانیشیقلار آپاردی. یئنه هر نه دن آرتیق گؤزه ده یه ن بیر نوکته بو مسئله ایدی کی او برنامه ده ، دوکتور ماحمودعلی چهرگانلی دان ، گونئی آذربایجانین تورک لری نین لیدری عنوانیندا آد آپاریلدی.
منه بو بیر تعجب ائله مه لی مسئله ایدی. بیز آذربایجانلی لار ، نه زامان چهرگانلی بئیی اؤزوموزه لیدر سئچمیشیک؟ مینم کی خبریم یوخدور ، شاید دونیانین بیر پارا زورلی مملکت لرینین طرفیندن بو مسئله اولوب و بیزیم خبریمیز یوخدور. شاید ... . هر حالدا اورایا کیمین کی منیم خبریم وار ، گونئی آذربایجان دا ایندیه قدر ، هئچ جوره سس وئرمه اولماییب ، هئچ جوره اؤیه آلماق اولماییب ، و هئچ جوره لیدر ده سئچیلمی ییب. اگر بو گون هر کس ایستییه ، اؤزونو آذربایجان میللتینه لیدر عنوانیندا تحمیل ائتسین ، بو بیر ظولم دیر آذربایجان میللتینین حاققیندا و بو میللت ده اؤزونه ظولم ائده نلری اونوتمویاجاق.
آخی نه قدر گرک دئییلسین کی ، چهرگانلی بئی ! قارداشیم ! سن اؤزویون بیر پولیتیکال پارتیاسینین لیدری تانیتدیرگینان ، میللتین لیدری یوخ.
آخی اگر قرار اولسا ، بیزیم بو حرکتیمیزین سونوندا بیر سیرا زور دییه ن ، دموکراسی یا اینانی اولمایان و اؤز سؤزونو زورلا ، او بیری له ره تحمیل ائدن ایش اوسته گلیب و بیر توتالیتر حکومت یولا سالسین ، بیزیم بو یئره توکولن قانلارین نه فایداسی اولاجاق.
دوکتور چهرگانلی بئی ! سیزین گوناز تی وی یه چیخیشیز دا هله یادیمیزدان چیخماییب. او چیخیشدا دا گؤردوک کی سیز نه قیلیق دموکراسی یه اینانیز وار. او دموکراسی کی فقط سیزی تایید ائتسین. والسلام.
سیز او چیخیشدا ، ائیمیزین بیر قهرمان اوغلونو (آشیق جبرائیلی) ، تلویح ایله ایططیلاعات ماموری تانیتدیریب و اونو پیسله ییرسیز. نیه؟ چونکو او بئچارا ، گوناز تی وی پروگرامینا تلفون ائدیب و بیر سیرا سؤزلر سؤیله دی ، کی سیزین خوشوزا گلمه دی. آخی بو بئچارا ، دئدی : چهرگانلی به سن ایران دان چیخاندان دئمیشدین که من افقی یا عمودی ایرانا قاییداجاغام ، به نه اولدو ، نیه قاییتمادین؟
بلی ائله بو بیر سؤز باعیث الودو ، چهرگانلی بئی ، او بئچارانی کی آذربایجان یولوندا ، عمرونو فدا ائدن آدام ، بیر ساتقین و خائن آدام آدلانسین. ائله بو راحات لیقلا.
دوکتور چهرگانلی بئی سیزین بئله بیر یول توتمالارینیز منی ، اسلام جمهوریتی نین باشچی لارینین ایش لرینین یادینا سالیر ، کی هر کس بونلارین رهبرلری نین سؤزون دن آرتیق بیر کلمه دانیشسا ، اونا ضد اینقیلاب ، مورتد ، کافر و ... ایتتیهام وورولوب و بئچارانی وارلیقیندان سالارلار. منیم عزیز قارداشیم گلیب و بونلارین یانلیش یوللارینی ایزله مییه ک.
بو دانیشیق فقط ، چهرگانلی بئیه راجیع دئییل ، بلکه اونون طرفدارلارینا دا شامیل اولور. یئنه ده گئچن کی گونلرده ، ایکی دنه عزیز قارداشلاریمیزین توققوشماسی بیزی کدرلن دیردی.
«توران قاراپاپاق» و «مسعود انتظار» بئی لری بیربیرنه ، دوشمن سئویندیرن سؤزلر دییه رک ، آذربایجان یولوندا بیرلیکی اونوتوب بیر سیرا مسائلی بیان ائتدیلر ، کی من اؤزومه لازیم گؤردوم کی بو مسئله یه راجیع ده سؤز آچیب و اؤره ک سؤزومه بونلارا و بوتون آذربایجانلی لارا سؤیله یه م.
آخیر منیم قارداشلاریم ! بیز نه زامانا کیمین گرک اؤزوموز له چیرپیشیب و باشقا مسئله لری یادا سلمی ییب و اونلاردان خبرسیز قالمالی ییق؟
توران قاراپاپاق بئی ! من سیزه بو حاققی وئریره م کی ، گاموح پارتیاسی نین اؤیه سی اولاراق ، او پارتیانین گؤروشون و مرامیمن تبلیغ ائده سن. آما بو او معنایه دئییل کی سیز باشقا گؤروش صاحاب لارین ساتقین ، خائن ، دوشونمز و ... آد وریب و یالنیز اؤزونوزو دوز یولدا گؤره سینیز.
نئچه واقت بوندان اؤنجه ، «کمیته فانتاباغی» آدلی بیر ییغیناق ، بیر بیانیه چیخاردیب و «مسئود انتظار» بئی لرینه ، اللریندن گلن ایتتیهام لاری ووروب و حتتا بیر مبلغ پارا دا مشخصاً دئدیلر کی بو آدام یابانجی لاردان آلیب. بو کمیته نین گاموح پارتیاسیندان اولماقی هئچ کیمسه یه گیزلی دئییل. ایندی بو مسئله آرایا گلیر کی گاموح چیلار ندن بیر آذربایجان چالیشقانی نی ایسته ییرلر آرادان گؤتوروب و حذف ائتسینلر؟
شاید بو آدامین ، اونلارلا مختلف باخیشلارینا گؤره دیر. کی اگر بئله اولسا ، بیز گرک ایندی دن دموکراسی یه بیر فاتحه اوخویوب و اونون خئیریندن گئچه ک. نیه کی بونلار ایش اوستونه گلمه میش بئله لیک له اؤزلرینین موخالیفت لری نی دموکراسی له بللن دیردیلر. اگر بونلار ایش اوسته گلسه لر ، نه ائیلییه جکلر؟
منیم عزیز گاموح چی قارداشلاریم نه اوچون هله هئچ بیر زاد اله گتیرمه میش ؛ اونو بؤلمه فیکرینده سیز؟
من هله بونو یاخشی دوشونموره م کی گاموح چیلار ندن بیر بئله بایراق و الفبا باره سینده ایصرار ائدیب و هئچ کیمین سؤزونه قولاغ آسمیییب و اؤز سؤزلرینی قرآن آیه سی کیمین دئییشیلمز بیلیرلر؟
منیم عزیز قارداشلاریم الفبا مسئله سینه گؤره ، پروفسور هیئت دن یاخشی و اویغون بیر شخص تانیرسیز؟ ندن اونون نظرین بو مسئله دن سوروشمورسوز؟ ندن بیر الفبانی کی نئچه یوز ایل دیر اونلا یازیب ، اوخوموشوق ، گرک بیردن بیره دئییشیب و لاتین الفباسینه اوز گتیرمه لی ییک؟ اولمایا سیز قوزئی آذربایجان دا کی قارداشلاریمیزین و ها بئله تورکیه جمهوری تینین تجربه سین دن خبریز یوخدور؟ من ایسته میره م لاتین الفبا و عربجه الفبانین مقایسه سینه گیره م . نیه کی آرتیقراق واقت و فرصت ایسته ییر ، ها بئله بو مسئله ده ادبیات ساحه سینده چالیشان لیدرلریمیزین باخیش لاری و نظرلری بیر یئره توپلانیب و بیر مشخص سونوج آلینمالیدیر. تکجه بیر سؤز دئمه لی یم کی ندن پروفسور هیئت ، پروفسور نطقی ، پروفسور زهتابی و باشقا عزیزلریمیز بئله بیر ضرورت ایحساس ائتمه میش لر کی بیزیم دیلیمیزین الفباسی دئییشیلمه لیدیر ، آما سیز عزیزلر که بیر پولیتیکال پارتیادا چالیشاراق بئله بیر ایحساسا صاحاب اولموسوز؟
آما بایراق ، باشقا مسئله دیر کی گرک اونون دا باره سینده دانیشمالی یام. منیم عزیز قارداشلاریم کی گونئی آذربایجان اوچون بایراق یارالدیرسینیز (ایندیه قدر 10 دنه بایراقی من اؤزوم گؤرموشه م) ندن سیز هر نه دن اؤنجه بایراق چیخاردماق فیکرینده سینیز؟ آخی او زامان کی نئچه دنه بایراق چیخیب و بو اؤزو حرکتین نئچه پارچا اولماسینا سبب اولور ، ندن بو بایراق اوستونده ایصرار ائدیرسیز؟
سیزلرین وئردیغینیز بایراق لارین هانسی سس وئرمه ده ، سس آلیبلار؟ هانسی رفراندم دا میثال اوچون گاموح وئره ن بایراق ، رای آلیب و میللت طرفیندن تصویب اولونوب؟
اگر قرار دیر آذربایجان میللتی اؤزو اؤزونه تصمیم توتسون ، بیلمه لیسیز کی هله لیک میللت بایراق باره سینده اؤز تصمیمی نی توتماییب. آما اگر یوخ ، ائله سیز قراردیر ایسلامی جمهوریتی کیمین بو میللتته قیّـم اولوب و اؤز تصمیمیزی اونلارا تحمیل ائده سینیز ، بو بیر باشقا مسئه دیر. لوطف ائدین بو مسئله نی آیدینلیقلا میللتیمیزه دئیین. مییلت اؤزو سون تصمیمی توتاجاقدیر.
(بو یازی نین آردی اولاجاقدیر)
آذتورک
گلجک بیزیمدیر
+
یازیلیبدیر پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385ساعت 12:18 یازان آذ تورک
|
«شرق» در راستای «ایران»
با گذشت چندین روز از آغاز قیام ملی آذربایجان علیه تبعیض ملی و آپارتاید حاکم بر کشور ، از نویسندگان و نان به نرخ روزهای فراوانی نوشتارهایی علیه ملت آذربایجان مشاهده کردیم که بسیاری از آنها را به مثابه جواب ابلهان خاموشی است به کناری نهادیم تا در فرصت مناسب ، پاسخ آنها را به بهترین نحو ممکن ارائه دهیم ولی نوشته ای در روزنامه شرق به قلم دبیر گروه سیاسی روزنامه ایران چیزی نبود که به این راحتی بتوان از کنار آن رد شد.
قبل از وارد شدن به آن نوشتار ، باید این نکته را هم یادآور شوم که این مقاله در روزنامه شرق منتشر شده است که دشمنی گردانندگان این روزنامه با ملت سلحشور آذربایجان و به طور کل تورک های ایران بر کسی پوشیده نیست. اگر به آرشیو این روزنامه مراجعه کنید به راحتی متوجه خواهید شد که این روزنامه در ایامی که ارامنه روبه صفت ، به بهانه ادعایی واهی علیه تورکها و آذربایجانی ها (با مجوز دولت فخیمه جمهوری اسلامی) شعار می دهند و بر آنها مرگ آرزو می کنند ، چه خط مشی ای را اتخاذ می کند و چگونه حتی شدیدتر از خود ارامنه به تورکها تاخته و آنها را متهم به راه انداختن قتل عام و نسل کشی می کنند. پرداختن به دیگر رویه های آذربایجان ستیزی روزنامه به اصطلاح اصلاح طلب شرق ، که بر هیچ کس پنهان نیست مجالی دیگر می طلبد که به لطف خدا ، در فرصتی مغتنم به آن نیز پرداخته خواهد شد.
به هر حال در این نوشتار سعی خواهد شد تا نگاهی به نوشته دبير گروه سياسى روزنامه ايران [2] انداخته شود و دروغها و اطلاعات نادرستی را که این عنصر شناخته شده شونیسم داده است حلاجی گردد. باز هم قابل ذکر است که نوشتن این مقاله از سوی دبير گروه سياسى روزنامه ايران نشان از آن دارد که برخلاف ادعای مدیر مسئول روزنامه ایران و تمامی مسئولین کشوری ، توهین صورت گرفته در روزنامه ایران به آذربایجانی ها به هیچ وجه سهوی و غیر عمد نبوده است بلکه حاصل تفکر و منش کلی گردانندگان این روزنامه بوده است. چرا که دبير گروه سياسى روزنامه ايران بعد از مشاهده اعتراضات میلیونی آذربایجانی ها و مشاهده همرزمش (کاریکاتوریست خاطی) در زندان ، باز هم راضی نمی شود که از اندیشه های شونیستی خود عقب بنشیند و یا لااقل تا مدتی آنها را پنهان نگه دارد.
دبير گروه سياسى روزنامه ايران اگر به واقع شخصی سیاست دان و لایق سمتی همچون دبیری گروه سیاسی یک روزنامه می بود ، می بایستی درک می کرد که در این برحه ، نبایستی این نوستار را منتشر می کرد و پرده از افکار پست شونیستی خود و دوستانش برمی داشت. اگر وی عاقل می بود می بایستی تا از آسیاب افتادن آبها ، هیچ سخنی را بر زبان نمی راند که نشان از اندیشه های شونیستی وی و دوستانش باشد آن هم اندیشه هایی که تا مغز استخوان اینها نفوذ کرده است و به هیچ نحو امید اصلاح آنها نیز نمی رود.
نامبرده در مقاله ای تحت عنوان «مسائل آذربايجان و«ايران»» [1] می نویسد: «... اما اجماع نظر انديشوران بر اين است كه شوونيسم يا نژادگرايى افراطى، در اين مرز و بوم بخت و امكان ظهور ندارد» یعنی به این ترتیب می خواهد با زبان بی زبانی وجود جریان شونیستی و نژاد پرستانه فارس گرا را در ایران نفی کند. جریانی که در تار و پود ساختار سیاسی اقتصادی فرهنگی ایران رخنه کرده و امکان فعالیت را از هر جریانی خارج از قلمرو خود گرفته است. آیا زمانی که میزان سرمایه گذاری در بخش صنعت در استان های فارس زبان مثل کرمان در زمان ریاست جمهوری رفسنجانی ، بیش از سیصد برابر میزان مشابه در چهار استان آذربایجانی است. نژاد پرستی و شونیسم در این کشور وجود ندارد؟
آیا زمانی که کودک فارس زبان ، با ورود به مدرسه با زبان مادری خود شروع به تحصیل می کند ولی یک کودک آذربایجانی چنین حقی را ندارد. شونیسم در این کشور وجود ندارد؟
آیا زمانی که هر روز از گوشه و کنار کشور نشریات و روزنامه های زرد و بی خاصیتی به زبان رسمی کشور!! فارسی ، مثل قارچ از زمین سر در می آورند. ولی معدود نشریات تورک زبان نیز به بهانه های واهی توقیف و نویسندگان و مسئولین آنها به زندان انداخته می شوند. شونیسم گرداننده این سیستم نیست؟
شاید تازگیها ، شونیسم معنای دیگری دارد و ما نمی دانیم. لذا از نویسنده آن مقاله استدعا داریم تا تعریف خود را از شونیسم ارائه دهند تا این موضوع نیز آشکار گردد که آیا وی در اصل از معنی و مفهوم این کلمه با خبر است یا از سر جهالت ، اقدام به نفی وجود آن می کند.
وی با نوشتن اینکه «... حوادث اخير آذربايجان در ذهن و دل برخى خوف پاگيرى جريان هاى قوم گرا را دامن زده ...» خود را به خواب خرگوشی زده ، و بی اطلاعی خود را از اوضاع سیاسی ، فرهنگی این خطه از کشور به رخ می کشد. سخنی که از یک دبير گروه سياسى روزنامه بسیار بعید می نماید مگر اینکه بگوییم این سخنان هم در راستای سیاست بازی است نه حقیقت مداری. ضمناً کاش ایشان و دوستانش این موضوع را درک می کردند که آذربایجانی ها هیچ گاه به دنبال قوم گرایی نبوده اند بلکه فقط و فقط ، حقوق اولیه و مسلم خود را طلب می کنند. حقوقی که در طول هزار سال حکمرانی تورکها بر ایران ، تورکها هیچ گاه از ملل غیر تورک دریغ نورزیدند بلکه بیشتر از آنها به رشد و اعتلای زبان آنها کوشیدند. چرا که حق کشی و نادیده گرفتن حقوق حقه ملتها در مرام تورکها و آذربایجانی ها نبوده و نیست. ولی متاسفانه از زمانی که رضا پالانی به کمک اربابان بریتانیایی خود بر مسند حکومت قرار گرفت هر روز بیشتر از دیروز ، در جهت پایمال نمودن حقوق ملل غیر فارس زبان کوشد و سیاستی را بنا نهاد که فرزندش بعد از وی و همچنین حلقه به گوش های جدید بریتانیا در لباس روحانیت ، در پیش بردن آن از هیچ سعی و تلاشی دریغ ننمودند.
نویسنده مقاله مذکور با بیان اینکه «بنا به چندين دليل متقن، برترى جويى قومى در ميان دو ملت بزرگ آذرى و فارس، انديشه اى محتوم به شكست است كه يك دليل قاطع آن، تلخى تجربه اى است كه فارس ها و آذرى ها از دو موج خسارت بار شوونيسم چشيده اند: تجربه پان ايرانيسم عصر پهلوى ها و پان تركيسم دوره پيشه ورى ها» اقدام به سفسطه گویی و پیش کشیدن مغلطه ای نموده است که بیش از همه ، عجز و ناتوانی خویش را ، حتی در توجیح نمودن نشان داده است. پان ایرانیسمی که وی از آن نام برده چیزی جز پان فارسیسم دیروز و امروز نیست. تنها تفاوت آنها در نامشان است که به وسیله آن می توانند تعدادی از هموطنان غیر فارس را هم در خود جذب کنند. یعنی در واقه پان ایرانیسم ، لفظ بهداشتی تر پان فارسیسم است. نه چیز دیگر. و آن پان ایرانیسمی که وی معترف به آن در دوران پهلوی ها است امروز و در دوران ملاها ، عریان تر از دیروز و در لباس پان فارسیسم ظهور نموده است و فرقی در کلیت موضوع نکرده است. ولی نمی دانم منظور ایشان از پان ترکیسم پیشه وری ها چه بود؟ پیشه وری ، کجا پان ترک بود؟ شاید این بنده خدا ، معنی و مفهوم پان ترک را نمی داند که اگر چنین باشد بهتر است با مراجعه به کتب علوم سیاسی ، معنای آن را استخراج نمایند و با واقعیات دوران پیشه وری تطبیق دهند ببینند آیا می توان پیشه وری و یارانش را به پان ترکیسم متهم کرد یا نه؟
آیا اقدامات پیشه وری ، از قبیل رسمی نمودن زبان تورکی آذربایجانی در خاک آذربایجان ، نمودی از پان ترکیسم است؟ اگر چنین تصوری دارید مطمئن باشید که بر مسیر درست قدم ننهاده اید.
ضمناً مسئله پهلوی ها و پیشه وری ، به هیچ وجه قابل مقایسه نیست. چرا که پهلوی ها حاکم بر کل کشور بودند و اقدامات و سیاست های آنها بر کل ایران و آذربایجان تاثیر گذار بود ولی پیشه وری فقط در خاک آذربایجان فعالیت داشت آن هم فقط یک سال نه بیشتر.
می نویسد: «پس زمينه حوادث اخير، يك سوءتفاهم و تصور بدبينانه است» یعنی خطای آشکار روزنامه ایران را اشتباه نمی داند که هیچ. بلکه تقصیر را گردن آذربایجانی ها می اندازد که تصور درستی از ماجرا ندارند و این توهین دیگری است که دست اندرکاران روزنامه ایران در حق آذربایجانی ها روا می دارند. آیا این است جبران خطایی که دم از آن زده بودند؟
نگارنده مقاله در ادامه با بیان «تصورى كه در گذر ايام و تعطيلى باب گفت وگوى نخبگان اقوام رنگ تصديق به خود گرفته است» به نکته جالبی اشاره کرده ، البته وی به طور ناخواسته وارد این مبحث شده اند بدین خاطر هم روی آن تامل زیادی نکرده است چرا که اگر بیشتر پیش می رفت با این سوال مواجه می گشت که چرا چنینشده است؟ چرا باب گفت و گو تعطیل بوده است؟ شاید ایشان نمی دانند برای اطلاع ایشان هم که شده ، عرض می کنم این گفت و گوها به این خاطر تعطیل شده است که تمام فعالین و نخبگان آذربایجانی یا در زندان هستند و یا در تبعیدهای ناخواسته و به دور از خاک وطن و یا بر اثر فشارهای بی شمار وارده خانه نشین گشته اند. تمام نشریات تورک زبان یکی پس از دیگری توقیف و تعطیلی را تجربه می کنند. باز هم بگویید در اینجا نشانی از شونیسم و نژادپرستی فارس گرا را نمی بینید.
نگارنده مقاله در ادامه فرافکنی های خود چنین می آورد: «اين تصور دو سويه دارد، سويه اى سياسى كه مى پندارد سهم مناطق آذرى نشين در پروسه توزيع منابع ثروت و قدرت به كفايت ادا نشده است و سويه اى فرهنگى كه در آن هموطنان آذرى از رواج لودگى در لطيفه ها و ادبيات عامه رنجورند» یعنی نویسنده مقاله ، با زیرکی خاصی سعی دارد با به انحراف کشیدن مسئله اصلی ، و محو مشکل اصلی ، طرف مقابل را بدهکار نیز نشان دهد. مطالبات بر حق ملت آذربایجان «تصور» نام می گیرد. ضمناً با کاهش شدید کف مطالبات آذربایجانی ها ، آن را تا سطح «هموطنان آذرى از رواج لودگى در لطيفه ها و ادبيات عامه رنجورند» پایین می آورند. انگار اینها هنوز فریادهای آذربایجانی ها را که خواستار رسمی شدن زبان مادری شان در خاک مقدس آبا و اجدادی شان هستند را نشنیده اند. کاش می شنیدند و این گونه لودگی نمی کردند تا فردا ، نیایند و بگویند که کاش دیروز ، فریادهای آذربایجانی ها را شنیده بودیم. رنجش آذربایجانی ها از توهین هایی که از طریق رسانه های به اصطلاح ملی تحت سلطه جریان شونیسم فارس در حق آنها صورت می گیرد تنها مشتی از دلائل نارضایتی آذربایجانی ها است نه تمام و کل ماجرا. تا زمانی که سیستم فارس گرای حاکم و اذناب آن ، این موضوع را درک نکنند هیچ امیدی به حل مسالمت آمیز ماجرا نمی رود.
نگارنده مقاله یاد شده در قسمت دیگری از نوشته اش چنین آورده است: «رفتار ها و كنش هاى آميخته به نابردبارى و خشونت گروه هايى از اقوام آذرى آشكار ساخت كه تعلل و اهمال در گفت وگو چه ميزان آستانه تحمل افراد را پائين نگه داشته و رغبت به شنيدن و گفتن را از ميان برده است» اینجاست که یاد یک مثل می افتم که می گوید: حرف مفت که مالیات ندارد. بدین خاطر هم است که این بنده خدا ، پشت سر هم به محمل گویی می پردازد. آیا آستانه تحمل ما آذربایجانی ها پایین است؟ آیا این ما آذربایجانی ها نبودیم که 28 سال (دوران قبل از انقلاب ، پیش کشتان) فریاد زدیم و گفتیم که لااقل ، آن اصل 15 قانون اساسی تان را رعایت کنید؟ آیا این ما نبودیم که سالهای سال بهانه های شما را به خاطر وجود جنگ تحمیلی قبول نمودیم و دم از حق و حقوق خود نزدیم؟ آیا چنین ملتی آستانه تحملش پایین است؟ پس باید چند سال دیگر هم صبر کنیم؟ آیا در ما رغبت به شنیدن و گفتن نیست؟ آیا می دانید تا به حال چند عدد طومار و بیانیه و نامه به مقامات کشوری نوشته ایم؟ آیا می دانید تعداد این نامه ها ، آن قدر زیاد است که فقط ذکر تعداد آنها ، نشان از دشمنی جریان شونیستی فارس گرای حاکم با ملت آذربایجانی است؟
حال روی سخنم با نویسنده آن مقاله کذایی و همچنین گردانندگان روزنامه شرق است. سعی کنید با درک صحیح جریانات کشور ، روشی را اتخاذ نمایید که بیش از پیش به رسوایی تان نیانجامد.
پی نوشت ها:
[1] http://www.sharghnewspaper.com/850311/html/polit.htm#s421065
[2] محمد نورى دبير گروه سياسى روزنامه ايران
آذتورک
گلجک بیزیمدیر
+
یازیلیبدیر پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385ساعت 12:17 یازان آذ تورک
|
اتحاد کمونیست ها و شونیسم فارس
با گذشت جند هفته از آغاز قیام ملی آذربایجان علیه ظلم و ستم ملی و مبارزه برای احقاق حقوق اولیه خود ، با آنکه حتی برخی معاندین و دشمنان این ملت نیز به زانو در آمده و در برابر اراده آهنین ملت آذربایجان سر تسلیم فرود آورده اند ولی متاسفانه بیانیه ای از سوی یکی از احزابی که ادعای مبارزه در راه آزادی و برابری را می کند صادر می شود. بیانیه ای که بارها موهن تر و متعفن تر از کاریکاتور روزنامه ایران است. بیانیه ای که نشانگر بی خردی محض نگارندگان آن است و بس.
چرا که اگر بی خرد نبود به خوبی می فهمید که چنین مواقعی بهترین فرصت برای موج سواری و سو استفاده است (به مانند سلطنت طلبان ، که در فکر انحراف جریان به سوی خویش هستند) و شخص عاقل هیچ گاه کاری را نمی کند که عملاً و علناً خود را در برابر خواسته های به حق میلیونها انسان آزادی خواه و هویت طلب قرار دهد.
این ورشکستگان سیاسی و دریوزگان فرهنگی ، که خود هیچ گاه توان و جربزه به راه اندازی یک تجمع چند صد نفری را هم ندارند به این راحتی انگ های مختلف ننگینی که فقط و فقط شایسته و بایسته خودشان هست را به تظاهرات و تجمعات میلیونی ملت آذربایجان می زنند.
اگر واقعاً ادعای دارا بودن پایگاه مردمی و توده ای را دارند ، بسم الله. همین فردا ، در هر شهر ایران که خواستند یک تظاهرات چند صد نفره (هزاران نفری یا میلیونی پیش کششان) را در راستای شعارهای خود ترتیب دهند. اگر توانستند شاید جایی برای صحبت بر سر اراجیف آنها باشد وگرنه لطف نمایند سکوت پیشه نمایند چرا که هر قدر ساکت باشند سنگین تر خواهند بود و بیش از این آبروی نداشته خود را از دست نخواهند داد.
این گروهک فاشیست با اظهار نظر درباره تظاهرات های میلیونی آذربایجانیان و تشبیه آن به «موجی ازاعتراضات قومی و ارتجاعی» آشکارا پرده از اندیشه ها و باورهای هم وطن ستیز و نابخردانه خود بر می دارد. نویسنده نادان بیانیه ، به جای آنکه با اتخاذ یک رویه خاص در جهت حمایت از مبارزات حق طلبانه خلق ها [ملیت ها]باشد آشکارا با ارتجاعی نامیدن این گونه حرکات ، همراهی و همسویی خود را با شونیست های حاکم بر ایران اعلام میدارد. کاش می دانستیم این فرومایه گان ارزش ها و افتخارات ملی ، فرهنگی را در ازای چه مبلغی به شونیست ها و اذناب آنها فروخته اند؟ ولی به هر حال بسیار ارزان فروخته اند.
بیانیه می افزاید: «بر پرچم این خشم و اعتراض مردم، نقد و مطالبه و صدای مترقی در دفاع از حقوق مدنی و علیه تحقیر و تبعیض مطرح نشد» نمی دانم چشم های کور و گوش های ناشنوای اینها ، پلاکاردها و شعارهای آذربایجانی ها را درک نکردند که حال چنین ادعایی را مطرح می کنند؟
آیا حق تحصیل به زبان مادری ، که در همه کشورهای مترقی دنیا جزو حقوق مدنی شهروندها محسوب می شود و ما آذربایجانی ها سالهای سال است که از داشتن چنین حقی محرومیم و در این تظاهرات با فریادهای خود ، خواستار آن بودیم. نقد و مطالبه و صدای مترقی در دفاع از حقوق مدنی شمرده نمی شود؟ اگر چنین نیست پس چیست؟ آیا وقتی تظاهر کنندگان آذربایجان ، خواستار این می شوند که در رسانه های دیداری ، شنیداری و نوشتاری به هیچ یک از قومیت ها و ملیت ها اهانتی صورت نگیرد آیا این علیه تحقیر و تبعیض نیست؟ واقعاً عجب انسانهای حق ستیز و نادانی ، علم طرفداری از برابری و ... را می کنند.
این بیانیه وقتی اضافه می کند: «این تحرکات بویژه در بطن صف آرائی رژیم اسلامی و دولت آمریکا و در متن فضای جنگی، و سرمایه گذاری دوایر دولتی آمریکا بر "حقوق اقلیتهای قومی و مذهبی"، در راستای سناریو سیاه و عراقیزه کردن جامعه ایران، هشدار دهنده اند» سرسپردگی پنهانی خود را به عمال و حاکمین جمهوری اسلامی را آشکار می سازد. چرا که در این وانفسای زمانه فقط و فقط حکومت اسلامی و این جرثومه ها به بهانه استفاده احتمالی آمریکا از این مساله قص سرکوب آن را دارند. با آنکه نگارنده هیچ سو نیتی در گفتار و عملکرد ایالات متحده نمی بیند و اساساً رویکرد آن دولت فخیمه را نیز در راستای اعمال ننگین حکومت ضد انسانی جمهوری اسلامی می داند ولی به هر حال این بهانه ای نمی شود که ما از هر گونه اقدام آمریکایی ها ، هراسان خود را به این و آن ور بزنیم و با خلق تابوهای جدید ، گفتمان های متفاوت را در نطقه خفه کنیم.
بیاینه متزورانه مذکور با بیان: «این نوع "اعتراض"، هیچ پیام انسانی، مترقی و هیچ جلوه ای از دفاع از حقوق مدنی مردم و هیچ نشانه ای از مبارزه علیه تبعیض و ستم و تحقیر را نمایندگی نمیکند» بار دیگر بر ملت فهیم و هویت طلب آذربایجان توهین نموده و فریادهای آنها را خالی از پیام انسانی دانسته است. نمی دانم نویسنده بیانیه در چه فضای فکری و در کدامین قرن از تاریخ ایران گیر کرده و نمی تواند به سوی آینده حرکت نماید که این گونه از روی جهالت و شاید حماقت محض سخن می گوید. آیا این نابخردان آن قسمت از شعارها و فریادهای مردم را که اعتراض آنها را به تبعیض های اقتصادی موجود در ایران را حکایت می کرد را نشنیدند و یا شنیدند و خود را به کری زدند؟
نگارنده بیانیه در مقابل طنز "روزنامه ایران" سخن از تحقیر افغانستانی ها به میان آورده است تا بدین طریق با به انحراف کشاندن موضوع اصلی ، مغلطه را اساس کار خود قرار دهد. حال یکی نیست از این فرد دلسوز افغانها بپرسد : آهای عمو تحقیر کنندگان افغانها ما تورک ها هستیم و یا باز شما فارس های بی فرهنگ و هویت ، که حتی به هم ریشه های خود نیز بی حرمتی روا می دارید؟! تا به حال در کدام نشریه و گاهنامه تورک زبان (حکومت شونیستی فارس گرا امکانی بیشتر از این را در اختیار تورک ها نمی گذارد) توهینی به افغانها یافته اید که حال این گونه و در وسط بحث می خواهید از آن سود بجویید؟ راستی ! چرا در شماها یک ذره حس وطن پرستی و احترام به هم میهن وجود ندارد؟
نگارنده بی فرهنگ و هویت بیانیه با ذکر «نه ایرانی بودن افتخاری است نه ترک و نه کرد بودن. انسان و انسانیت تنها هویتی است که باید از آن دفاع کرد و به آن افتخار کرد» فارغ بودن خود از فرهنگ و هویت را به منصه ظهور می رساند. ما تورکها یک مثل داریم که می گوید:«پیشیکین آغزی اه ته یئتیشمه سه ، دییه ر مورداردیر» یعنی وقتی گربه دستش به گوشت نمی رسد می گوید مردار است. حال این دریوزگان فرهنگی که هیچ اطلاعی از فرهنگ و هویت ندارند و اساساً ضدیت خاصی را با فرهنگ دارند به مبارزات هویت طلبانه و فرهنگ محور آذربایجانی ها تاخته و آن را قابل دفاع نمی دانند.
بیانیه می افزاید: «در دل اعتراضات در آذربایجان، یک شبه انواع و اقسام سازمانها و انجمن ها و نهادهای متعفن و کپک زده قومی، که یک سر آنها به میت ترکیه و سر دیگر آن به دولت سرسپرده آمریکا در آذربایجان شوروی سابق و عناصر فاشیست "جبهه آذربایجان جنوبی" وصل است، چون قارچ در صف مردم سبز شدند» یعنی باز هم نقطه اشتراک دیگری را از این ورشکستگان سیاسی کمونیسم باور با عمال جمهوری اسلامی را می توان مشاهده نمود. اشتراکی که بدون هیچ گونه تفاوتی و به مانند هم ، هر گونه حرکت هویت طلبانه آذربایجانی ها را وابسته به ترکیه ، آمریکا و دیگران می شناساند. نمی دانم انسان تا چه حد می بایست نادان و احمق باشد که این گونه و بدون اطلاع اقدام به یاوه گویی نماید؟ آیا این دشمنان ملت و بازیچه گان جدید جمهوری اسلامی ، تا به حال و قبل از این وقایع نامی از تشکل های هویت طلبانه آذربایجان نشنیده بودند که تولد آنها را با لفظ مثل قارچ سبز شدن و آن هم منحصر به این برحه می دانند؟ اگر واقعاً تا به حال وجود چنین تشکل هایی را بی خبر بودند واقعاً باید به حال تشکیلاتشات زار بگریند که از جریانات و اتفاقات کشور خود خبر ندارند و نمی دانند در کشورشان چه می گذرد ولی با این حال ژست سیاست مدارانه گرفته و خود را تا حد سخن گفتن و ارائه نظر به ملت لایق می دانند. ایشان بهتر است کمی درباره جریانهای سیاسی و اتفاقات رخ داده در داخل کشور (خارج از کشور پیش کششان ، چرا که تصور نمی کنم در اندازه فهم و درک آنها باشد) مطالعه و بررسی نمایند و سپس در مورد جریانات داخل کشور نظر دهند.
بیانیه اضافه می کند: «بردستانشان شعارها و پرچم های ارتجاعی میراث خواهی دروغین قومی دادند، و در دلشان بذر کینه و نفرت قومی پاشیدند» کاش نگارنده بیانیه ذکر می کرد که این کارها را چه کسانی انجام دادند؟ کاش نویسنده می دانست که نمی توان با این توجیح های بچگانه و عوام فریب ، تظاهرات میلیونی ملت آذربایجان را سرپوش نهاد. کاش نگارنده بیانیه قبل از نگارش بیانیه ، از سر کراهت هم که شده سری به سایت های عموماً فیلتر شده آذربایجانی می زد و نگاهی به تصاویر تظاهرات می انداخت تا از خیل عظیم مردم در این تظاهرات ها خبردار می شد و می فهمید که این همه جمعیت را نمی توان به بهانه های واهی به خیابان کشاند و شعار و پرچم به دستشان داد بلکه اینها به اعتقاد راسخ به راهشان و از روی علاقه به خیابانها ریخته اند و شعار می دهند. راستی میراث خواهی دروغین قومی دیگر چه صیغه ای است؟ آیا این هم نمود تازه ای از اظهارات شونیست هاست؟ آیا آن توهین کنندگان به ملت سرافراز آذربایجان بذر نفرت می پاشند یا ملتی که در دفاع از هستی و هویت خود ، فریاد می زند و توهین کنندگان را نکوهش می کند؟
کاش برای جهالت و حماقت حدی هم وجود داشت تا نگارنده بیانیه ننویس: «مردمی که در تبریز و بقیه شهرهای آذربایجان طغیان میکنند، ... اینها درد قومی ندارند. اینها "دانشجویان ترک" نیستند....» کاش اینها با آنکه هارای ، هارای ، من تورکم را شنیده اند آن را هضم نیز می کردند تا اینک با چنین یاوه گویی ای خود را مضحکه عام و خاص نمی کردند. راستی میلیونها آذربایجانی که در این چند هفته به خیابانها ریخته و فریادهای هویت طلبانه سر دادند هیچ از هویت خود طلب نمی کردند؟ آیا آنها ب تورک بودن خود تاکید نداشتند؟ شاید نگارنده بیانیه از برحه زمانی دیگری سخن می گوید و ما خبر نداریم.
شاید باور نکنید ولی بیانیه در ادامه چنین می گوید: «ما مقدسات نداریم، نه مقدسات ملی، نه مقدسات مذهبی و اید ئولوژیکی. هر کس آزاد است هرآنچه که میخواهد بنویسد و بگوید. همه باید آزاد باشند که از ادبیات راسیستی و عقب مانده، تا ادبیات مدرن و پیشرو، از ادبیات ضد زن و ضد انسان، تا ادبیات مترقی تا مذهب و بی مذهبی را نقد کنند. همه باید آزاد باشند که مذهب، ملیت ، ایدئولوژی و مرام هر کس را نقد کنند و آن را به سخره بگیرند» واقعاً در قرن بیت و یکم و ابتدای هزاره سوم ، پیدا شدن انسانهایی که به سخره گرفتن دیگران را تایید می کنند از عجایب خارق العاده است. ما با آن قسمت از سخنان نگارنده بیانیه که بی مذهب بودن خود را نشان می دهد کاری نداریم. به هر حال از کمونیست جماعت بیش از این هم انتظار نمی رود ولی باز این دلیلی برای توهین ، حتی به مذهبی ها و دیگران نمی شود. بی اعتقادی آنها به باورهای ملی و مذهبی ، دلیلی بر این نمی شود که به سخره گرفتن باورهای ملی را تایید نمایند و بر آن لباس خوشرنگ آزادی بیان را بپوشانند. آری ما نیز از نقد های علمی و سازنده در تمامی زمینه ها استقبال می کنیم ولی نقد با توهین و تحقیر متفاوت است. کاش این نابخردان نیز این موضوع را درک می کردند.
نگارنده ناشی این بیانیه در یک نقطه هم دچار ضد و نقیض گویی گشته است. وی در یک جا می نویسد: «باید به نگرش و تفکر راسیستی علیه هر کس، کرد زبان، ترک زبان، عرب زبان و افغانی زبان حمله وسیع فکری و سیاسی کرد.» در حالی که در چند سطر بالاتر یادآور شده بود:« ما مقدسات نداریم، نه مقدسات ملی، نه مقدسات مذهبی و اید ئولوژیکی. هر کس آزاد است هرآنچه که میخواهد بنویسد و بگوید. همه باید آزاد باشند که از ادبیات راسیستی و عقب مانده، تا ادبیات مدرن و پیشرو، از ادبیات ضد زن و ضد انسان، تا ادبیات مترقی تا مذهب و بی مذهبی را نقد کنند. همه باید آزاد باشند که مذهب، ملیت ، ایدئولوژی و مرام هر کس را نقد کنند و آن را به سخره بگیرند» حال این دو موضوع چگونه در یک جا جمع می شوند خدا می داند و بس. چرا که خود نگارنده بیانیه نیز عاجز از توجیح این تضاد در گفتار است.
نگارنده فرصت طلب بیانیه در پایان بیانیه ، با زیرکی خاص خواسته است خود را در نقش رهبر اعتراضات مردمی ایران قالب کرده و به مردم بفهماند که در چه اعتراضاتی شرکت کنند و در چه تظاهراتی شرکت نکنند. حال کسی نیست که از اینها بپرسد شما که از «رهبران خودگماره قومی» سخن گفته اید چگونه به خود اجازه می دهید که خود را رهبر مردم شمرده و به آنها چنین توصیه هایی را نمایید؟ آیا مردم شما را به رهبری انتخاب نموده اند که این گونه آنها را خطاب قرار می دهید؟ این نوشتار شما رهبران خودگماره سوسیالیستی بسیار ننگین تر از اقدامات شونیستی حاکمان حال حاضر ایران است.
در پایان باز هم اشاره می کنم که اتحادی که امروز میان این کمونیست های تاریخ مصرف گذشته و عمال سرکوبگر رژیم اسلامی ایجاد شده است می تواند برای این ابلهان بهای سختی داشته باشد. چرا که ملت آذربایجان راه خود را انتخاب کرده است و به لطف خدا ، بعد از پیروزی نهایی به خوبی با دشمنان خود تسویه حساب خواهد نمود. و خائنین به ملت را به جزای اعمال ننگین خود خواهد رساند.
حق سئل كيمي دريايه آخيب يؤل تاپاجاقدير
داش آتماغيــنان كيمسه اؤنو چوندره بــيلمز
عالمـــده قارانليـــقلار اگـر بيـر لشـه با هـــم
بير خيرداجا شمعين ايشيقين سوندؤره بيلمز
آذتورک
گلجک بیزیمدیر
برای اینکه عزیزان ، از متن بیانیه متعفن حکمتیست های خائن نیز باخبر شوند متن آن را در زیر درج می کنیم.
لطفاً به بیانیه زیر دقت نمایید:
|
بیانیه حزب حکمتیست در مورد اعتراضات در آذربایجان
نه هویت قومی، نه هویت مذهبی، زنده باد هویت انسانی
نباید گذاشت بر گردن مردم طوق قومی بیاندازند
در این تحرکات شرکت نکنید |
|
به بهانه کاریکاتوری درصفحات کودکان" روزنامه ایران" در روز دوشنبه اول خرداد، موجی ازاعتراضات قومی وارتجاعی سراسر شهرهای استان آذربایجان، از تبریز و ارومیه تا قزوین و اردبیل و مرند و زنجان و مراغه را در برگرفته است. خشم و نفرتی که اساسا ریشه در اختناق سیاسی و فرهنگی و اجتماعی ۲۷ ساله رژیم اسلامی و فقدان آزادیهای فردی و اجتماعی و بیان و عقیده و تنفر از حاکمیت سیاه اسلامی دارد، در بطن باد زدن فضای ناسیونالیستی در صحنه سیاست ایران ناگهان موجی از مردم معترض را به حرکت در آورد.
بر پرچم این خشم و اعتراض مردم، نقد و مطالبه و صدای مترقی در دفاع از حقوق مدنی و علیه تحقیر و تبعیض مطرح نشد. بر عکس دفاع از کشتارها و پاکسازی ارامنه و نفرت قومی از زبانهای رایج کشور و متکلمین به آن زبانها نقش بست. در مقابل طنز و تحقیر زبان ترکی شعارهای غلیظ قومی و فریاد "زبان فارسی، زبان سگ است" قبل از اینکه هیچ نشانه ای از اعتراض به ستم و تحقیر و تبعیض ملی باشد، سمبل و یادآور صحنه هایی است که دیروز در گورهای دسته جمعی یوگوسلاوی و امروز در موج نفرت انگیز پاکسازیهای سکتی و جنایتکارانه انتحاری در عراق، نفس را در سینه جهانیان حبس کرده است و ترور و تروریسم و پاکسازی قومی و ملی را به چهارگوشه خانه های مردم و بر صفحه تلویزیونهای میلیونها مردم جهان آورده است. این تحرکات بویژه در بطن صف آرائی رژیم اسلامی و دولت آمریکا و در متن فضای جنگی، و سرمایه گذاری دوایر دولتی آمریکا بر "حقوق اقلیتهای قومی و مذهبی"، در راستای سناریو سیاه و عراقیزه کردن جامعه ایران، هشدار دهنده اند. تلاش برای حقنه هویت قومی و تزریق سمپاشیهای قومی به اعتراضات بر حق مردم ایران علیه جمهوری اسلامی را باید در نطفه خفه کرد. این نوع "اعتراض"، هیچ پیام انسانی، مترقی و هیچ جلوه ای از دفاع از حقوق مدنی مردم و هیچ نشانه ای از مبارزه علیه تبعیض و ستم و تحقیر را نمایندگی نمیکند. در مراسم استقبال از خون پاشیدن به جامعه ایران و راه اندازی نفرت و کینه قومی نباید شرکت کرد.
میگویند مضمون طنز "روزنامه ایران" شنیع، راسیستی و تحقیر زبان ترکی و ترک زبانان است. اما این اولین و آخرین تولیدات ادبی طنز از این دست در نشریات ایران و جهان نیست. تحقیر افغانستانی ها در ایران دیگر به جز پایداری از فرهنگ ناسیونالیسم ایرانی تبدیل شده است. سالها است چندین و چند تن ادبیات علیه این بخش از شهروندان توسط روزنامه های دولتی و غیر دولتی، به همه زبانهای فارسی و کردی و ترکی و عربی مرتب چاپ میشود. اطلاق افغانستانی به شهروند متساوی الحقوق در فرهنگ ایرانی، استثنا و "جرم" فرهنگی است. رواج فرهنگ تحقیر "غریبه" جلوه بارزی از اختناق سیاسی و فرهنگی است که امکان دفاع از شهروندان افغانی زبان، کرد زبان و ترک زبان و عرب زبان را به آزاداندیشان و جنبش های پیشرو نداده است. مقابله با ادبیات تحقیر آمیز یا طنز و تمسخر، نه دستگیری نویسنده است و نه تراشیدن مقدسات کاذب، چه مذهبی چه قومی و ملی! نه ایرانی بودن افتخاری است نه ترک و نه کرد بودن. انسان و انسانیت تنها هویتی است که باید از آن دفاع کرد و به آن افتخار کرد. راه مقابله با ادبیات تحقیر آمیز و "ناخوشایند"، آزادی بی قید و شرط عقیده و بیان است و دفاع از حق نقد و شک و بیان آزادانه همه افراد و شهروندان جامعه. به همین دلیل دو روزنامه نگار روزنامه ایران نه تنها نباید دستگیر شوند بلکه فوری باید آزاد شوند.
در دل اعتراضات در آذربایجان، یک شبه انواع و اقسام سازمانها و انجمن ها و نهادهای متعفن و کپک زده قومی، که یک سر آنها به میت ترکیه و سر دیگر آن به دولت سرسپرده آمریکا در آذربایجان شوروی سابق و عناصر فاشیست "جبهه آذربایجان جنوبی" وصل است، چون قارچ در صف مردم سبز شدند و بر تن مردم و دانشجویانی که از خفقان اسلامی، بی حقوقی زن، اعدام و گرسنگی و ممنوعیت شادی و زندگی و از بی حقوقی کارگر، به ستوه آمده بودند لباس "ملیت ترک" و "قوم آذری" پوشاندند. کارناوال رنگارنگی از انواع و اقسام انجمن های قومی در این شهر و آن شهر، برای مردم معترض ظرف اعتراض قومی ساختند. آنها را به زیر پرچم "دانشجویان هویت طلب دانشگاههای ارومیه"،"جبهه مشارکت آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل"، و "دانشجويان ترك دانشگاههای قزوين " به صف کردند، بردستانشان شعارها و پرچم های ارتجاعی میراث خواهی دروغین قومی دادند، و در دلشان بذر کینه و نفرت قومی پاشیدند. فریادهای نفرت انگیز "فارس و روس و ارمنستان دشمن آذربايجان"، "زبان فارسي همان زبان سگ است"، "آذربايجان بايد يكي شود و مركزش هم تبريز باشد"، و "فرياد فرياد من تركم"، جای فریاد های جوانان آزادیخواهی که میگفتند " آزادی و برابری" و " توپ تانک بسیجی دیگر اثرندارد" و " آزادی اندیشه با ریش و پشم نمیشه" را گرفت.
شخصیت های سیاسی، نویسندگان و هنرمندان ابن الوقت و نان به نرخ روز خور هم تند و تند در صف دفاع از اقوام پدری اعلام کردند که "به ترک بودن خود افتخار میکنند" و آمارهای سی و پنج میلیونی قوم "تحقیر" شده را اعلام کردند و بازار تحریک قومی را برپا کردند. ارکستری از قوم پرستی، تعصب و نفرت قومی را جلوی صف اعتراضات جوانان و دانشجویان قرار دادند. بعضی سازمانها و احزاب غیر اجتماعی و حاشیه ای ظاهرا چپ با شروع تحرکات قومی در آذربایجان، فورا به فکر ایجاد دپارتمان "آذری"ها و کمیته آذربایجان و پخش برنامه به زبان ترکی از رسانه های تحت کنترل خود افتادند . هر ترک زبان سابقا نیمه آزادیخواه این جریانات، یادش آمد که قبل از آنکه عدالتخواه و برابری طلب و سوسیالبست باشد، به قومیت خود بازگشته است.
مردمی که در تبریز و بقیه شهرهای آذربایجان طغیان میکنند، جوانان و دانشجویانی اند که برای حق آزادی بیان، اعتصاب و تشکل و آزادی زندانی سیاسی و علیه اعدام و برای حق زن و رفاه و شادی، تمام زندگی جوانیشان را در مشت خود گذاشته اند. اینها درد قومی ندارند. اینها "دانشجویان ترک" نیستند. جوانان آزادیخواه و برابری طلبی هستند که در سراسر ایران برای به کرسی نشاندن خواستهایشان یکی از وحشی ترین رژیم های ضد بشری را به مصاف طلبیده اند. نباید اجازه داد بین جوانان و دانشجویان برحسب قومیت دست ساز امامان قومی کپک زده، تفرقه ایجاد کرد. بناید اجازه داد بین مردم و جوانان بذر کینه و نفرت قومی و ملی تراشید. عراق باید خطر ایران قومی را دیگر در مقابل چشمان همگان گذاشته باشد.
باید اعلام کرد ما مقدسات نداریم، نه مقدسات ملی، نه مقدسات مذهبی و اید ئولوژیکی. هر کس آزاد است هرآنچه که میخواهد بنویسد و بگوید. همه باید آزاد باشند که از ادبیات راسیستی و عقب مانده، تا ادبیات مدرن و پیشرو، از ادبیات ضد زن و ضد انسان، تا ادبیات مترقی تا مذهب و بی مذهبی را نقد کنند. همه باید آزاد باشند که مذهب، ملیت ، ایدئولوژی و مرام هر کس را نقد کنند و آن را به سخره بگیرند. این معنای آزادی بدون قید و شرط عقیده و بیان است. فقدان این آزادی و ممنوع کردن انتشار هر مطلبی به بهانه خدشه دار شدن احساسات گروهی از مردم، و به بهانه هر مقدساتی، سرانجام هولناکی دارد.
باید به نگرش و تفکر راسیستی علیه هر کس، کرد زبان، ترک زبان، عرب زبان و افغانی زبان حمله وسیع فکری و سیاسی کرد. باید برای برخورداری از حق این نقد، اعتراض کرد.این شرط آزادی بی قید و شرط عقیده و بیان است. مردم ایران نباید اجازه دهند برایشان به جای مقدسات مذهبی اینبار مقدسات ملی و قومی بتراشند.
مردم آزادیخواه !
بهانه برای اعتراض کم نیست. اما هر بهانه ای با اعتراض و مبارزه آزادیخواهانه ما انطباق ندارد.شما در این زمنیه صاحب سنت و پیش کسوت هستید. تجربه غنی ازاعتراض به بهانه چهار شنبه سوری تا مسابقات فوتبال، از 18 تیر تا 16 آذر، از اعتصاب معلمان تا اعتراضات کارگران شرکت واحد، از جشن آدم برفی ها، تا هشت مارس ها و اول ماه مه ها، کوله باری از تجربه همراه خود دارید. همه مردم ایران را از تهران و آذربایجان و کردستان تا خوزستان و بلوچستان را به حمایت از خواستهای مشترک و بر حق خود فراخوانید، به احکام سنگسار زنان، به حجاب و بی حقوقی هر روزه آنها، فقدان روزنامه و رادیو و تلوزیون غیر دولتی و آزاد، فقدان حق انتشار عقاید و افکار منتقد رژیم و اسلام، علیه فقر و فلاکت و ابعاد هولناک صف کودکان خیابانی و به فحشا کشاندن دختران خردسال، اعتراض کنید! به حاکمیت سیاه اسلام بر زندگی تان اعتراض کنید. کنترل محل زندگی تان را بدست بگیرید و شر رژیم را به قدرت خود از سر خود خلاص کیند.
مردم
دراعتراضات ارتجاعی قومی و ناسیونالیستی شرکت نکنید. به دام معماران گورهای دسته جمعی، کوچ دادنهای اجباری و پاکسازیهای قومی نیفتید، این درد ما نیست. به عراق نگاه کنید. سناریوی عراقیزه کردن ایران را در سر میپرورانند. میخواهند سر هر کوچه و خیابان از اصفهان تا تبریز و سنندج گردنه بگیران قومی، شناسنامه قومی برایمان درست کنند و به نام "عشق به قوم و ملیت خود" نفرت فارس از ترک، ترک از کرد، بلوچ از عرب و ... را دامن میزنند و جامعه را متلاشی کنند. در مقابل آن بایستید. به سینه رهبران خودگماره قومی دست رد بزنید. برای مطالبات انسانی خود، حول منشور سرنگونی جمهوری اسلامی متشکل و متحد شوید.
حزب کمونیست کارگری – حکمتیست
4 خرداد 1385- 25 مه 2006
|
+
یازیلیبدیر پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385ساعت 12:14 یازان آذ تورک
|
