تبليغاتX
آذ تورک

اصلاح طلبان حلقه گمشده

 

 

مبارزات حق طلبانه ملت آذربایجان که چند هفته ای است وارد فاز تظاهرات های خیابانی گردیده است حاصل ستم هایی بوده است که در طی سالها بی عدالتی و حق کشی است که بر روی هم انباشته گشته و فقط با یک جرقه کوچک ، تا حد انفجار پیش رفت.

ولی آغازین نقطه این تحرک عظیم را از سوی که باید جست؟

آیا شخص یا اشخاصی که دانسته یا نادانسته [به پندار نویسنده نادانسته] موجب گشتند این حرکت عظیم میلیونی کلید بخورد دقیقاً در پی چنین عملی بودند؟

چه کسانی سعی نمودند از این پتانسیل بالقوه موجود در میان ملت آذربایجان استفاده نمایند.

پیش از آغاز به پاسخ گفتن به این پرسش ها یادآور می گردم که از نظر نگارنده ، نگاه تمام گروهها و نیروهای حاضر در حاکمیت (اعم از محافظه کاران و اصلاح طلبان و ...) نسبت به مسئله آذربایجان کمابیش مشابه هم بوده و در کل تمامی آنها به همراه نیروهای اپوزیسیون ، هیچ گونه حقی را برای ملت آذربایجان متصور نیستند و اگر بیانیه ای ، نوشته ای یا اطلاعیه ای منتشر نموده و توهین به ملت آذربایجان را محکوم می کنند از روی نیرنگ و خدعه است و تاریخ این را به خوبی آشکار خواهد کرد.

در میان تمامی تحلیل هایی که در این چند روز از سوی فعالین حرکت ملی آذربایجان در باره عوامل و عاملین و مسببین این موضوع ارائه گشته است و به درستی تمامی زوایای پنهان و آشکار قضیه موشکافانه بررسی گشته است تنها یک نکته مهم از دید همگان مخفی مانده است که سعی خواهد شد آن نکته نیز بررسی شود.

نکته ای که از دید تحلیل گران به دور بوده است نقش اصلی و محوری اصلاح طلبان حکومتی جمهوری اسلامی در این قضایا بوده است. نقش کسانی که همیشه دم از دموکراسی ، برابری ، ایران برای همه ایرانیان و ... می زدند در حالی که به کررات ثابت کردند که به هیچ یک از گفته های خود اعتقاد و باور ندارند. حال به چرایی چنین ادعایی می پردازیم.

اگر کمی به گذشته باز گردیم (به زمانی که محمود احمدی نژاد سکان ریاست جمهوری ایران را به دست گرفت) و سخنان و گفته های نیروهای اصلاح طلب (به ظاهر اصلاح طلب) را مروری کنیم به مکات بسیار جالبی برخورد خواهیم کرد.

در آن روزگار اعضای اردوگاه اصلاحات که در حال از دست دادن تمام سنگرهای خود در مناصب حکومتی و دولتی بودند به صراحت و گاه تلویح گفتند که دولت احمدی نژاد تندرو بیش از دو سال عمر نخواهد کرد. حتی رئیس جمهور خانه نشین شده سخن از آمدن تسونامی احمدی نژاد در شش ماه آینده خبر داد. به عبارت دیگر این دولت مردان دموکرات مآب ، بعد از شکست سنگین در انتخابات به جای کناره گیری از قدرت و پرداختن به بازسازی خود ، علناً شروع به تهدید دولت جدید نمودند. و از همان آغاز کار دولت جدید ، اینها پایان کار را سراغ می گرفتند.

حال سوال این است که چه کسی قرار بود دولت جدید را با مشکل و بحران مواجه سازد؟ آمریکا و دیگر دشمنان خارجی؟ مسلماً نه! چرا که بر همگان آشکار گشته ، که جنگ این محافظه کاران با آمریکا ، چیزی جز یک جنگ زرگری نیست و اینها خود عمال سرسپرده آمریکا و بریتانیای کبیر هستند و آن سخنان دهن پر کن فقط و فقط برای ... کردن ملت است و بس.

آیا خود محافظه کاران قرار بود برای خود مشکل و بحران درست کنند؟ عقل سلیم ، چنی گزینه ای را به هیچ وجه قبول نمی کند. مگر اینها چقدر احمق بایستی باشند تا به دست خود موجبات بیرون گذاشته شدن از دایره قدرت را فراهم نمایند.

پس چه کسی این وظیفه را داشت تا دولت نهم را با مشکل و بحران مواجه سازد تا عمر آن بیش از دو سال نباشد؟

آری یکی از محتمل ترین گزینه های موجود و قابل هضم ، خود اصلاح طلبان هستند کسانی که هنوز نمی توانستند این موضوع را قبول نمایند که بعد از هشت سال چنبره زدن بر تمام ارکان دولتی و نمایش تمام قوای خود و به بار آوردن افتضاحات فراوان می بایست قدرت را ترک می کردند.

از قدیم گفته اند که تاریخ تکرار می شود. آری باز این تاریخ ایت که تکرار می شود لطفاً به نوشته زیر که سایت پیک نت منتشر کرده بود دقت نمایید:

 

[...]درزمستان سال 1356، فرزند ارشد آيت الله خمينی درنجف در گذشت. همان طوركه رسم مسلمانان است ازسوی بستگاه خمينی مراسم ترحيم برای فرزند آيت الله درنجف و قم و مشهد برپا گرديد.

بعضی ازسخنرانان دراين مجالس ضمن ابراز تسليت و همدردی به سابقه تبعيد آيت الله  خمينی اشاره كردند و خواستاربازگشت او به ايران شدند.

بی كفايتی ماموران امنيتی ( ساواك) و انتظامی ( پليس) درقم موجب شد تا عده يی ازعوامل ساواك و شهربانی به مجلس ختم فرزند آيت الله خمينی هجوم بردند و آن را تعطيل كردند.

اين رويداد، سبب بروز اغتشاشاتی كوچك در قم  گرديد كه اگر حكومت آن را ناديده می گرفت، بزودی فراموش می شد و هيچ انعكاسی در ساير نقاط  مملكت نمی يافت. اما بی خردی و بی كفايتی ماموران امنيتی و سوء استفاده گروه هويدا از اوضاع موجب بروز اغتشاشات دنباله دارشد كه سرانجام نگاهداری اوضاع را ازدست همه خارج كرد. هويدا كه قبل ازاين واقعه پس از 13 سال نخست وزيری براثر بی كفايتی و ايجاد بحران اقتصادی از نخست وزيری بركنارشده و جای خود را به جمشيد آموزگار داده بود، موقع را برای ضربه زدن به دولت آموزگارمناسب ديد و كوشيد اغتشاشات پديد آمده را دامن بزند و نشان دهد بركناری او بحران زا بوده است.

هويدا گروهی ازروزنامه نگاران مانند آقايان كوروش لاشايی، پرويزلوشانی، پرويزنيكوخواه، سيروس آموزگار، حسين سرفراز، پرويزنيكخواه، جعفريان و امثالهم دور خود جمع كرده بود.

آن مقاله عليه آيت الله خمينی و شجره او(هندی)، با صلاحديد هويدا، دردفتر مطبوعات وزارت دربار، تهيه می شود و برای چاپ درروزنامه ها ازسوی داريوش همايون به روزنامه اطلاعات می دهند.

پيش نويس مقاله را خود هويدا می نويسد و پرويزنيكوخواه درآن دخل و تصرف می كند و برای چاپ به روزنامه های عمده كشور، كيهان و اطلاعات می دهند.

درروزنامه كيهان چند نويسنده با شعور حضورداشتند كه با ديدن مقاله، اهميت موضوع را به دكترمصباح زاده، اطلاع می دهند و مصباح زاده زيربارچاپ آن نمی رود.

داريوش همايون با آن كه وزيراطلاعات و جهانگردی بود زورش به امثال مصباح زاده نمی رسيد. اما روزنامه اطلاعات پس از مرگ « عباس مسعودي» به دست پسرش فرهاد، كه فردی جاه طلب و تا حدودی خل وضع بود، اداره می شد و فرهاد می كوشيد به هرطريقی خود را به محافل قدرت نزديك كند. به همين دليل، با آن كه مشاوران او در روزنامه اطلاعات نسبت به چاپ اين مقاله هشدارهای لازم را به او دادند، فرهاد مسعودی مقاله عليه آيت الله خمينی را چاپ كرد.

چاپ اين مقاله سبب بروز تظاهرات روحانيان و مقلدان آيت الله خمينی درقم و مشهد و تبريز و كم كم سايرنقاط ايران گرديد و آتش به جان مملكت و حكومت سلطنتی انداخت.

هويدا با چاپ اين نامه به هدف خود، كه بی عرضه نشان دادن جمشيد آموزگار در اداره مملكت بود، رسيد. اما ستيزه جويی هويدا با آموزگاردر نهايت به زيان خود هويدا تمام شد و دركمتراز يكسال بعد، هويدا درايران اعدام شد، درحالی كه جمشيد آموزگارهم اكنون درايالات متحده امريكا زندگی مرفه دارد و از مديران برجسته صندوق بين المللی پول است! [...]

 

مشاهده می کنید که هویدای امروز [خاتمی و دار و دسته اش] می خواهد بی کفایت بودن آموزگار امروز [احمدی نژاد و دار و دسته اش] را نشان دهد و لذا دست به چنین اقداماتی می زند تا جمله «تاریخ تکرار می شود» را اثبات کنند.

 

اما برای درک بهتر موضوع نکات مهم دیگری هم وجود دارد. کاریکاتوری که به جرقه اعتراضات معروف گردیده است در روزنامه ایران منتشر گردیده است. روزنامه ای که علی رغم ارگان خبرگزاری جمهوری اسلامی و بالتبع زیر مجموعه ای از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت بودن ، هنوز در ید بی کفایت اصلاح طلبان حکومتی (دار و دسته خاتمی) قرار دارد. شاید یکی از بزرگترین اشتباهات احمدی نژاد این بوده است که به هنگام تغییر تمام مدیران و مسئولان دولتی تصور نمود فقط با تغییر یک مدیر عامل ایرنا و مدیر مسئول روزنامه ارگان دولت ، همه چیز بر کام وی و یارانش خواهد بود. فارغ از اینکه تمام کارکنان و نویسندگان روزنامه جزو طرفداران دولت قبلی و بالتبع از آنها نیز خط خواهند گرفت. چه کسی است که منکر این شود که نیما نیستانی و ... جزو روزنامه نگاران اصلاح طلب هستند مگر نوشته و طرح ها و کاریکاتورهای آنها را در روزنامه های دوم خردادی فراموش کرده اید؟

آیا اگر این کاریکاتور ، مثلاً در روزنامه کیهان یا رسالت منتشر می گردید باز هم روزنامه نگاران اصلاح طلب بیانیه منتشر می نمودند و خواستار آزادی روزنامه نگار متخلف می شدند؟ آیا چنین حمایتی که امروز از روزنامه نگاران متخلف روزنامه ایران از سوی اصلاح طلبان صورت می گیرد در آن صورت نیز رخ می داد؟

آذربایجانی ها هنوز فراموش نکرده اند که چه کسانی مانع از آن شدند که وزیر قبلی آموزش و پرورش لایحه ای را که راه را برای اجرای اصل 15 هموار می ساخت به شورای عالی انقلاب فرهنگی ببرد. هنوز به یاد داریم که در کنار تیم حداد عادل (از تئوریسین های محافظه کار ها) کسانی همچون «کادر رهبری جبهه ملی ایران» (به اصطلاح جزو اپوزیسون) هم قرار داشتند که طی نامه ای به رئیس جمهور ، اقدام وزیر آموزش و پرورش را در نهایت مخل امنیت ملی معنا کردند و مانع از آن شدند که یکی از اصول مصرح قانون اساسی به مرحله اجرا نزدیک گردد.

هنوز به یاد داریم که در دوران ریاست جمهوری خاتمی مکار ، روزنامه به اصطلاح اصلاح طلب آفتاب یزد چگونه به هویت و تاریخ تورک های ایران هجوم برده و زهر خود را ریخت.

هنوز از یاد نبرده ایم که خاتمی ستم پیشه (و در ظاهر طراح گفتگوی تمدنها!!!!) چگونه به سیم آخر زده و روی تمام شونیست ها و فاشیست ها را سفید کرده و در خاک مقدس آذربایجان سخن از نژاد پاک آریا بر زبان راند. اقدامی که نژاد پرستی و فاشیسم نژادی را علناً وارد روحانیت کرد.

 

بعد از انتشار آن کاریکاتور و آغاز قیام ملی آذربایجان علیه سالها ظلم و ستم ملی شونیسم فارس گرا ، عقبه ها و سرسپردگان خاتمی و دار و دسته اش شروع به یک سری فرافکنی ها کردند تا بیش از پیش دولت را به سوی بحران سوق دهند.

برای نمونه قسمت هایی از بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه اورمیه را ارائه خواهیم نمود که مدتی است به دست سلطنت طلبان و اصلاح طلبان تارخ مصرف گذشته افتاده است.

در این بیانیه چنین آمده است: «ما حرکت ضد وحدت ملی و قومی ارگان رسمی اطلاع رسانی دولت احمدی نژاد را به شدت محکوم نموده و خواستار اعتراض قاطع تمامی اقوام آگاه و بیدار جامعه ایران می باشیم که بی شک تا کنون از این برکات مهرورزانه و عدالت طلبانه ! بی نصیب نبوده اند.»

این اطلاعیه دامن زدن به اختلافات و بحث های قومیتی را وسیله ای برای «استقرار فضای امنیتی» در کشور دانسته و افزوده که با نسبت دادن این حرکات به عوامل بیگانه «فضای سیاسی برخی استان ها را آنگونه که می خواهند به سوی امنیتی شدن بیش از پیش سوق می دهند.»

این اطلاعیه با بر شمردن و توصیف فضای سیاسی دانشگاه ارومیه ، علت اعطای مجوز را برای تحصن از سوی «کسانی که خود حامی انتخاباتی و ثناگوی دولت کنونی» بوده اند را اینگونه اعلام می دارد: «شاید در آستانه 18 تیر قرار داریم؟! شاید بهانه داری نیاز است برای انحلال برخی کانون ها؟ شاید در پی تحمیل هزینه ای دیگر بر دانشجویان بوده اند؟» [1]

مشاهده نمودید در بیانیه ای که ایادی اصلاح طلبان و سرسپردگان سلطنت طلب ، چگونه فرافکنی نموده اند. ابتدا خطای فاحش یک روزنامه نگار اصلاح طلب را سعی نموده اند به عنوان «حرکت ضد وحدت ملی و قومی ارگان رسمی اطلاع رسانی دولت احمدی نژاد» معرفی نمایند. سپس در نهایت پر رویی و بی شرمی مسیر جریان را 180 درجه تغییر داده و خواسته اند کل موضوع را تا حد انحراف دانشجویان از اندیشه بزرگداشت 18 تیر به زیر کشند. فارغ از این که سالهای قبل که چنین مسائلی نبود مگر از بزرگداشت 18 تیر خبری بود؟ مگر به واقع این روز در ذهن دانشجویان مانده است که بخواهد بزرگداشتی هم برای آن گرفته شود؟ و در نهایت می خواهد چنین القا نماید که تمام این جریانها برای فشار وارد کردن به اصلاح طلب ها بوده است.

واقعاً چنین ادعائی را نمی توان جز حماقت و جهالت چیز دیگری نامید. مگر این اصلاح طلبان چه وزنی را در جامعه دار هستند که برای مقابله با ان چنین تدبیرهایی اندیشیده شود؟ اگر اصلاح طلب ها دارای پایگاه مردمی و وزن سیاسی موثری بودند پس چرا در سه انتخابات اخیر به سختی از رقیب خود شکست خورده اند؟

 

جا دارد در همین جا نقد شایسته دوست عزیزمان ارسلان تکه‌قایالی  نسبت به سخنان یکی از اصلاح طلبان کاسه لیس را نیز درج کنیم

آقای زید آبادی! توپ را به زمین محافظه کاران نیندازید

ارسلان تکه‌قایالی

 

آقای احمد زیدآبادی یکی از ژورنالیستهای جنجالی دوره خاتمی با نگاشتن این مقاله سعی دارد توپ را به زمین محافظه‌کاران بیندازد. غافل از اینکه این حنا از زمانی که خاتمی به نامه 555 نفر از اساتید دانشگاه و فرهیختگان تورک در مورد مطالبات ملت تورک ایران جواب نداد رنگ خود را از دست داده است و اینک از دیدگاه یک هویت طلب تورک خاتمی و احمدی نژاد دو روی یک سکه هستند که از ضراب‌خانه آپارتاید بیرون آمده‌اند.  حتی ملی مذهبی‌ها که این مقاله در سایت آنان درج شده در این مورد با خاتمی و احمدی نژاد فرقی ندارند و بارها مواضع فاشیستی و تورک ستیزانه امثل ابراهیم یزدی در این سالها بیان شده است. نکته دیگر این که آقای زید آبادی و همفکران وی بدانند مسئله ملت تورک ایران دیگر با تعاریف و ذهنیتهای بیمار این آقایان قابل حل نیست و یک تئوری ساختار شکنانه و صادق و مومن به حقوق ملیتهای ایرانی بدون محوریت پان فارسیسم تنها راه حل مقابله با این مسئله است.

 ضمن این‌که آقای زیدآبادی در این مقاله با بیان این جمله

"بی ‌اعتنايی دولت ايران به مطالبات انباشت شده اقشار مختلف اجتماعی"

به کلی گوی روی آورده‌اند و مثل سایر تحلیلگران دولتی اعم از چپی و راستی از بیان مطالبات مردم تورک ایران که اینروزها به جهت به دست آوردن آن مطالبات دهها شهید داده و صدها زخمی و هزاران زندانی دارد سخنی نگفته‌اند. 

اعتراض قومی و دانشجويی در ايران: مطالباتی که روز به روز انباشت می ‌شود

تظاهرات آذريهای ايران در اعتراض به چاپ کاريکاتوری در روزنامه دولتی ايران و بروز درگيری و تشنج در کوی دانشگاه تهران در اعتراض به بازنشسته کردن اجباری شماری از استادان باسابقه حقوق و علوم سياسی اين دانشگاه، محافظه‌ کاران حاکم بر ايران را غافلگير کرده است.

از آغاز جنبش اصلاح طلبی در ايران، محافظه کاران هر نوع اعتراض عمومی به سياستهای جاری کشور را به اقدامهای "تحريک آميز" اصلاح طلبان نسبت می‌ دادند و بر اين تصور بودند که اگر نيروهای شاخص اصلاح طلب مهار و منزوی شوند، به تبع آن، اعتراضهای سياسی و اجتماعی در ايران نيز به پايان خواهد رسيد.

با پيروزی محمود احمدی‌ نژاد در انتخابات رياست جمهوری سال گذشته، محافظه‌ کاران مطمئن شدند که استراتژی آنها در جهت منزوی سازی اصلاح طلبان به ثمر نشسته و با دور شدن آنها از قدرت، دوره‌ ای از ثبات سياسی در انتظار جامعه ايران خواهد بود.

اما اينک با بروز سلسله ‌وار حوادث خشونت‌ آميز در استانهای سيستان و بلوچستان، خوزستان، کردستان و آذربايجان و گسترش اعتراضهای کارگری و دانشجويی، نه فقط ثبات مورد نظر محافظه کاران عملی نشده است، بلکه اغلب کارشناسان بيم دارند که با ادامه بی ‌اعتنايی دولت ايران به مطالبات انباشت شده اقشار مختلف اجتماعی و استفاده از ابزارهای امنيتی برای مقابله با معترضان، جامعه ايرانی دستخوش آشوبهای غيرقابل کنترل شود.

در واقع، بروز برخی از اعتراضهای خشونت ‌آميز چه در دوران معروف به اصلاحات و چه در روزهای اخير را می ‌توان در درجه نخست به نوع درک و نگاه جناح محافظه کار ايران از پديده‌ های سياسی و اجتماعی نسبت داد.

محافظه کاران ايران در تمام طول دوران رياست جمهوری محمد خاتمی اصولاً منکر واقعی بودن هر نوع درخواست عمومی برای کسب حقوق برابر شهروندی، آزادی، دموکراسی، امنيت قضائی و مشارکت در امور سياسی بودند و تمام مشکلات کشور را به "وضع معيشتی" مردم تقليل می ‌دادند و مسبب وضع نابسامان اقتصادی را نيز اصلاح طلبان معرفی می ‌کردند.

با چنين نگاهی به مسائل جامعه ايران، محافظه کاران پس از تسخير تمام نهادهای حاکم، راه بی ‌اعتنايی به مطالبات قومی، سياسی و فرهنگی جامعه را در پيش گرفتند و در عين حال با عزل و نصبهای وسيع در دانشگاهها در جهت اهداف سياسی خود، زمينه تحريک دانشجويان را فراهم آوردند.

نتيجه اين بی ‌اعتنايی اينک در اعتراضهای کارگری، قومی و دانشجويی بروز پيدا کرده است.

پرسشی که اکنون مطرح است اين است که آيا اعتراضهای اخير موجب تجديد نظر محافظه کاران در رفتارشان خواهد شد؟

برخی رسانه های متعلق به محافظه کاران در روزهای اخير اعتراضهای دانشجويی را به آنچه "تحريکات اصلاح طلبان افراطی" می‌ نامد نسبت داده اند که به زعم آنها "از خارج خط می‌ گيرند"، گو اينکه همين لحن را در برخورد با اعتراض آذريها به دليل حساسيت موضوع به کار نمی ‌گيرد.

در پاسخ به اعتراض جمعيت آذری، دولت اقدام به توقيف روزنامه ارگان خود (روزنامه ايران) و بازداشت سردبير و کاريکاتوريست مشهور آن کرده است.

در واقع نوع برخورد حکومت با معترضان، چه آنجا که دانشجويان را تحريک شده معرفی می‌ کند و چه آنجا که برای فرو نشاندن اعتراضها، روزنامه‌ای را توقيف و روزنامه‌ نگاران را بازداشت می ‌کند، هيچکدام اصولی به نظر نمی‌ رسد و اگر اين رويه ادامه يابد، احتمالاً فقط بر التهاب فضای سياسی می‌ افزايد.

بی‌اعتنايی به مطالبات اجتماعی از سويی و پيشگيری از ايجاد هر نوع تشکيلات مستقل سياسی برای جذب و هدايت اقشار معترض، نه فقط مشکلی نمی‌ گشايد بلکه صرفاً به مطالبات عادی صورتی افراطی داده و اعتراضها را نيز از قالب مدنی خود خارج کرده و به راههای خشونت‌ آميز و شورشگری می‌ کشاند.

http://www.mellimazhabi.org

همچنین مروری دوباره بر این مقاله از دوست عزیزمان ارسلان تکه‌قایالی خالی از لطف نیست:

 

سکوت خاتمی؛ شرم یا بی‌اعتنایی

 

سید محمد خاتمی این روزها از دو سو مورد حمایت قرار می‌گیرد. راستی‌ها و چپی‌ها هر دو به او به چشم یک شخصیت کم‌نظیر برای فریفتن مردم در روزهای مبادای جمهوری اسلامی نگاه می‌کنند. شخصیتی نافرهیخته و فاشیست که هشت سال تمام مردم ایران و جهان را فریب داد و در نهایت در حالی که کشور را به نقطه بحران و انفجار رسانده بود به طور موقت از قدرت خداحافظی کرد. ماجرای تئوری پوشالی و فریبکارانه "گفتگوی تمدنها" چیزی نیست که کسی از آن بی‌خبر باشد. خاتمی در حالی که به نامه‌های متعدد فرهیختگان ودانشجویان تورک مبنی بر احقاق خود در دوران ریاست جمهوری وی پاسخی نمی‌داد دم از گفتگوی تمدنها ‌زد و در حالی که به جهت عمامه سیاه و نشان سیادت و انتساب به پیامبر رای مردم، بخصوص رای مردم آذربایجان را به دست آورده بود هنگام سفر به سازمان ملل خشت آپادانا را زیر عبای خود حمل می‌نمود و هم او بود که برای نخستین بار به هنگام تبریک عید نوروز سخن از "ادب فاخر پارسی" راند و نیز در دیدار با تاجیکان گفت: گویند زبان دری من / چون دود می‌شود/ نابود میشود/ باور نمی‌کنم

و...

حال نیز که خون ملت تورک این دیار بر زمین جاری است خاتمی هیچ نمی‌گوید. آن شخصیت فرهیخته‌نما که نوشتند: "او آمده تا پرده و پر بگشاید" در حالی سکوت را پیشه خود ساخته که می‌داند همه چیز را او خراب کرده است. اوست که به آپاداناچی‌ها میدان داده و اوست که در میان مسئولین بعد از انقلاب برای نخستین بار به نژاد آریائی بالیده و دود شعار نژادپرستانه "ستارگان پارسی" که  قبل از ماجرای  کاریکاتور برخاسته بود هم از کنده او برخاسته است. اگر چه خاتمی در این میان تنها نبود و هاشمی و مهاجرانی به عنوان دو دولتمرد در کنار او بودند و چنانکه قبلا نوشته‌ام:

«بعد از آن بود كه مهاجراني بر اريكه‌ي وزارت ارشاد تكيه زده و به همراه وزير سابق و رئیس امروز يعني محمد خاتمي زوج مهاجمان جديد تيم پان‌فارسييم براي حمله به اقوام ايران با مربيگري نامحسوس هاشمي رفسنجاني شكل گرفت و در حالي كه خشت آپادانا به عنوان نماد هويت ايراني براي هديه دادن به سازمان ملل در زير عباي خاتمي حمل ميشد، مهاجراني در تبريز  از خرده فرهنگ بودن فرهنگ توركان سخن راند»

 

اما واقعیت این است که هاشمی بدون زمینه‌سازی خاتمی و البته قبل از آن مهاجرانی نمی‌توانست بدین صراحت از پارسیگرایی دم بزند. و در واقع مهاجرانی و خاتمی و برخی دیگر از نویسندگان روزنامه اطلاعات برای نخستین بار در جمهوری اسلامی به پارسی بازی رسمیت بخشیدند. اسلامی ندوشن، منوچهر مرتضوی، کاوه بیات، حمید احمدی، ورجاوند و چند تن دیگر از جلمه این نویسندگان هستند. باری سخن بر سر سکوت امروزین خاتمی است که چگونه می‌تواند در مقابل خونهای ریخته شده در آذربایجان ساکت بماند و شرمسار وجدان خود نباشد. به هر جهت قیام ملی تورکان ایران چند سوی دارد.

1.          دولت مرکزی با باج دهی به آمریکا و اروپا چنانکه شایع است با استبداد تمام همه را قلع و قمع کند و اوضاع را در دست بگیرد .

2.          دولت مرکزی به حقوق مردم آذربایجان احترام بگذارد و حقوق ملت تورک را به یکبارگی و یا به تدریج اعاده کند.

3.          اوضاع از دست دولت خارج شود و سازمانهای بین‌المللی و آمریکا و... در این مورد دخالت کنند.

در هر سه صورت فوق یعنی استبداد یا آزادی و یا بحران دیگر ملت تورک ایران هیچ علاقه و ارادتی به خاتمی ندارند و خاتمی نیز در نظر آنان مثل هاشمی رفسنجانی منفور است به شرط این که نقاب از روی چهره این شخصیت فریبکار برداشته شود، که برداشته خواهد شد. در هر صورت خاتمی دیگر مرد روز مبادای جمهوری اسلامی نیست.

 

دقت داشته باشید در دیگر نوشته ها و بیانیه های گروه های اصلاح طلب و نزدیک به آنها و حتی اپوزیسیون چگونه با این مسئله برخورد شده است:

***

توهين به مردم هر نقطه ايران توهين به ملت ايران است، حزب ملت ايران

پاينده ايران اي آفريدگار پاك
تو را پرستش مي كنم و از تو ياري مي جويم

... اين ناآرامي ها كه در اثر عدم مديريت صحيح تصاحب كنندگان قدرت بروز نموده و باعث اعتراض هم ميهنان آذري گرديده و بهانه به دست جريانات واپسگرا در داخل و خارج از كشور داده است،ريشه در عدم توجه مسوو لين به جامعه دارد.

در اين شرايط حساس اين وظيفه آحاد مردم مي باشد كه با هوشياري به ماجراجويان اجازه ندهند كه بانگ اعتراض آنها را با شعارهاي بيگانه پسند به خشونت كشانده و بهانه به دست فرصت طلبان بدهند. ... [2]

 

***

كاريكاتور ايران و مسئله حقوق بشر، مرتضي ميري

چاپ كاريكاتور « چه كنيم كه سوسك ها سوسكمان نكنند » در نشريه ايران جمعه موجب حوادث فراوان در چند روز اخير در نقاط مختلف كشور شده است . از بازداشت مانا نيستاني و مهرداد قاسم فر گرفته تا ... . . دولت هم از عذرخواهي سر باز زد و همين مسئله به علاوه عدم پاسخگويي دولت و وزير ارشاد خشم مردم آذري زبان را دو چندان كرد .

در ميان اين اعتراضات تحركاتي هم از جانب عده اي از جدايي طلبان صورت گرفت و دامنه آشوب را وسيع تر نمود كه به نوبه ي خود محكوم است . [3]

 

***

جبهه ملي ايران: آذربايجان، پاسدار يكپارچگي ملي ايران است، تبريزنيوز

... با توجه به حساسيت اوضاع ايران، چه از لحاظ سياست بين المللي و چه از نظر سياستهاي نابخردانه داخلي، ايجاب مي كند كه هم ميهنان آذربايجاني، همچون گذشته، هوشيارانه سكان را دردست داشته باشند و اجازه ندهند تا گروهكهاي سازمان يافته خاص ازحساسيت هاي صادقانه و گردهمايي هاي اعتراض آميز برحق توده مردم، بسود هدفهاي ضد ملي كه بر يگانگي ملت ايران و يكپارچگي كشور مي تواند آسيب برساند بهره برند. ... در واقع، اعتراض گسترده مردم نه فقط به يك توهين ناشي از بي لياقتي مسئولان جمهوري اسلامي، بلكه به حاكميتي بود كه با انحصارگري، حكومت خشونت آميز، تحميل خفقاق، رواج فساد و ايجاد فقر گسترده و عقب افتادگي ملي، و تبعيض هاي مذهبي و جغرافيايي جان آنها را به لب آورده است. ... جبهه ملي ايران، در حاليكه وزارت ارشاد را براي عدم انجام مسئوليت خود در قبال كنترل منطقي، نه اعمال سانسور، مطبوعات دولتي محكوم مي كند، و همه نهادهاي مسئول، از جمله وزارت اطلاعات و وزارت كشور را مورد خطاب قرار مي دهد، از وزير ارشاد مي خواهد دربرابر اين ناتواني بحران ساز ازملت ايران رسماً پوزش بخواهد ...  [4]

 

***

بيانيه كانون مدافعان حقوق بشر در مورد حوادث اخير شهرهاي آذري‌‏زبان و دانشگاه‌‏ها، ايلنا

 

... در ادامه اين بيانيه آمده است: تلاش‌‏هاي دولت فعلي در متمركز نمودن بيش از پيش مديريت‌‏ها و خنثي‌‏سازي تلاش‌‏هاي دولت قبلي جهت تمركززدايي مي‌‏تواند عواقبي را در پي داشته باشد. تحميل هزينه سوء تدبير برخي از مسوولان به مطبوعات از طريق توقيف غيرقانوني روزنامه (ايران ) و تحت پيگيرد قرار دادن تعدادي از كاركنان آن علي‌‏رغم عذرخواهي‌‏هاي مكرر ايشان، علاوه بر غير منصفانه بودن مي‌‏تواند بر التهاب جو موجود بيفزايد. ... [5]

 

***

انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران رفع توقيف روزنامه ايران را خواستار شد، ايسنا

... انجمن با توجه به موارد پيش گفته خواهان آن است از روزنامه‌ي ايران در اسرع وقت رفع توقيف شود تا اين روزنامه و همكاران بتوانند امكان توضيح مواضع خود نسبت به موضوع پيش آمده را داشته باشند و از اين طريق به خدمات خود به جامعه و فضاي رسانه‌اي كشور ادامه دهند. ... [6]

 

***

بيانيّه كميسيون حقوق بشر كانون وكلاي آذربايجان شرقي و اردبيل در خصوص چاپ كاريكاتور توهين آميز روزنامه ايران، تبريز نيوز

... به منظور جبران مافات و ترميم و تسكين احساسات پاك جريحه دار شدة ترك زبانان ، به جاي توقيف روزنامة ايران و كاريكاتوريست و سر دبير آن ، وزير ارشاد دولت نهم از سمت تصدّي وزارتخانة فرهنگ و ارشاد اسلامي بركنار شود و از روزنامة ايران رفع توقيف به عمل آيد . ... [7]

 

***

جبهه مشارکت: نحوه برخورد با مساله قوميت‌‏ها نيازمند تدبير همه‌‏جانبه است، ايلنا

* توقيف روزنامه ايران و بازداشت روزنامه‌‏نگاران آن وجاهت قانوني ندارد

... كه با وجودي كه اين ماجرا مي‌‏توانست ابعاد محدودي بيابد و در مسير درستي قرار بگيرد، متاسفانه ماجرا به دليل نوعي سوءتدبير گسترش يافته و براي مردم و كشور هزينه‌‏آفرين شده است.
اعضاي دفتر سياسي جبهه مشاركت معتقدند نحوه برخورد با مساله قوميت‌‏ها نيازمند تدبير همه‌‏جانبه و اهتمام ويژه‌‏اي از سوي حكومت است و به خصوص نگاه‌‏هاي امنيتي و نظامي نبايد راهبر مسوولان به سوي اين موضوع باشد و هرگونه بي‌‏توجهي به آن مي‌‏تواند زيان‌‏هاي غير قابل جبراني را براي همگان و به خصوص منافع ملي، يكپارچگي و پيوستگي همه اجزاي كشور با هم به دنبال داشته باشد.

جبهه مشاركت اعلام مي‌‏كند كه توقيف روزنامه ايران و بازداشت روزنامه‌‏نگاران آن وجاهت قانوني ندارد و اميدواريم رخداد يك خطاي مطبوعاتي و پيامدهاي آن، موجبات فشار هر چه بيشتر و ايجاد فضايي بسته براي مطبوعات را فراهم نياورد. ... [8]



***

سخنگوي انجمن دفاع از آزادي مطبوعات: توقيف روزنامه ايران غيرقانوني است، ايلنا

ماشاءالله شمس‌‏الواعظين در گفت‌‏وگو با خبرنگار "ايلنا"، كاريكاتور و متن منتشر شده در روزنامه ايران را قابل دفاع ندانست اما در عين حال گفت: از آنجا كه انگيزه اهانت عمدي در اين كاريكاتور وجود نداشته است, بايد پس از سه بار عذرخواهي روزنامه ايران از خوانندگان، مساله پايان‌‏يافته تلقي مي‌‏شد. ... [9]

 

***

بیانیه جبهه مشارکت آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل در خصوص چاپ كاريكاتور توهين آميز در روزنامه دولتي ايران، تبريزنيوز

... ما به عنوان جبهه مشارکت ایران اسلامی مناطق آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل اعلام میکنیم برای تصحیح و ترمیم اشتباهات صورت گرفته، شخص وزیر ارشاد اسلامی به عنوان عالیترین مرجع و متولی روزنامه ایران، از رسانه ملی از مردم آذربایجان عذرخواهی نماید... [10]

 

***

اهانت به هويت و ارزش هاي فرهنگي اقوام ايراني محكوم است، بيانيه نهضت آزادی ايران

... نهضت آزادي ايران، بر اين باور است كه ايران كشوري است با سابقه تاريخي روشن و با ملت واحد و شامل اقوام مختلف و همه با حقوق برابر. ... نهضت آزادي ايران، ضمن حمايت از اعتراض برحق دانشجويان و مردم سرافراز آذربايجان ايران و هموطنان ترك زبان به اين موضوع و برخوردهاي مشابه با مسائل ملي و قومي خويش، از‌آنان درخواست مي‌نمايد باحفظ آرامش و امنيت، اعتراضات خود را با روشهاي مدني و مطالبات برحق خود را با متانت پيگيري نمايند، تا ضمن احقاق حقوق اقوام ايراني، عملاً توطئه دشمنان تجزيه طلب خنثي شود... [11]

 

***

 

دوستان مشاهده فرمودید که تمام اصلاح طلبان و کاسه لیسان دولت قبلی ، همگی یک صدا و به طرق مختلف ، ضمن تلاش برای ناکارآمد نشان دادن دولت جدید ، نتوانستند حمایت خود از کاریکاتوریست و سردبیر روزنامه ایران را پنهان نگه دارند.

امیدوارم دست این دغل کاران ، سیه روی ، هزار چهره بیش از این رو گردیده و ملت ما ، دوست و دشمن خود را بهتر از قبل بشناسد.

 

 

 

 

1- هفته نامه صدای اورمیه – شماره 327 – مورخه 31/2/85 – صفحه دوم

2- http://news.gooya.com/politics/archives/048539.php

3- http://news.gooya.com/politics/archives/048460.php

4- http://news.gooya.com/politics/archives/048437.php

5- http://news.gooya.com/politics/archives/048428.php

6- http://news.gooya.com/politics/archives/048461.php

7- http://news.gooya.com/politics/archives/048351.php

8- http://news.gooya.com/politics/archives/048375.php

9- http://news.gooya.com/politics/archives/048287.php

10- http://news.gooya.com/politics/archives/048234.php

11- http://news.gooya.com/politics/archives/048201.php

 

 

گلجک بیزیمدیر

 

آذتورک

 

+ یازیلیبدیر  شنبه سیزدهم خرداد 1385ساعت 8:44  یازان آذ تورک  | 

روباهی به نام روسیه
 
لطفاً به خبر زیر دقت نمایید:
 
رييس مركز مطالعات قفقاز روسيه:
ناآرامي‌هاي آذربايجان ايران را امريكا هدايت كرد
خبرگزاري فارس: رييس مركز مطالعات قفقاز در موسسه دولتي روابط بين الملل روسيه، آمريكا را عامل اصلي هدايت ناآرامي‌هاي اخير در آذربايجان ايران دانست.
به گزارش فارس به نقل از خبرگزاري رگنوم روسيه، پرفسور ولاديمير دگويف اظهار داشت: «سياستهاي آمريكا در قبال ايران، در چارچوب سياستهاي امپرياليستي آمريكا صورت مي‌گيرد
اين كارشناس روابط بين‌الملل روس معتقد است آمريكا نا آرامي‌هاي آذربايجان را ايجاد كرد تا به ايران اين پيام را برساند اگر جنگي عليه ايران صورت بگيرد، آنطور نخواهد بود كه تهران انتظارش را مي‌كشد.
وي با اشاره به آنچه مشكل آفريني ايران براي آمريكا ناميد، افزود، آمريكا اين اقدام را با هدف پيچيده‌تر كردن فشارها بر مقامات ايراني و به منظور مقابله با مشكل آفريني ايراني‌ ها، انجام داده است.
دوگويف معتقد است دولت بوش با چنين اقداماتي در تلاش است قدرت چانه زني بيشتري در برابر ايران كسب كند.
 
آنگونه که مشاهده می کنید مقامات روسیه نیز همزبان با مسئولین حکومتی ایران ، عامل اصلی تظاهرات حق طلبانه آذربایجانی ها را خارجی ها علی الخصوص آمریکایی ها معرفی کرده اند.
البته همگی به خوبی می دانیم که روس ها بهتر از هر کسی می دانند که اینگونه که می گویند نیست ولی چرا چنین اظهار نظری می کنند قابل بررسی و تامل بیشتر است.
البته شاعران طنز گوی ما سالها پیش به نحوی جواب این ابلهان را داده اند:
اود یاندیران اوروجعلی
جام سیندیران برجعلی
هاردان اولدو خارجلی
تبریز اوزویدو اوزو
بهمنین ایرمی دوققوزو
لاجرم ما نیز به نوبه خود در این مهم تلاش خواهیم نمود.
 
برای اینکه موضوع بیشتر برای خوانندگان عزیز روشن گردد به چند نکته کلیدی اشاره می کنیم. فرض کنیم آذربایجان جنوبی توانست به استقلال برسد (با آنکه چنین عملی کمی مشکل به نظر می رسد) حال به نظر شما ، قدم بعدی چه خواهد بود؟ آری ! قدم بعدی ، آزاد سازی آن قسمت از خاک های آذربایجان خواهد بود که به یاری ارتش غاصب روسیه به دستان ناپاک داشناک های ارمنی افتاده است. بدین خاطر هم روسیه با درایت و دوراندیشی خاص خود ، حتی کوچکترین احتمالات را هم از نظر دور نمی دارند. و دقیقاً بدین خاطر است که سفیر ارمنستان در تهران طی ملاقاتی محرمانه به دیدار وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی می رود تا وی از چنین احتمالی آگاه سازد و کمک جمهوری اسلامی را از هم اکنون طلب نماید چرا که «علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد.»
اما اظهار نظر مقامات روسی را فقط در این چهارچوب نباید بررسی کرد بلکه آنها اهدافی کوتاه مدت تر از این را هم دارند. دقت داشته باشید که حکومت ایران ، با یک مشکل جهانی هم روبرو است و آن هم پرونده هسته ای ایران است که رفته رفته به نقاط حساسی نزدیک می شود. طبق آخرین تحولات این پرونده ، روسیه به شدت از مواضع حکومت ایران در این پرونده حمایت می کند و تهدید به وتو کردن هر گونه قطعنامه ای علیه ایران را علنی نموده است.
البته روسها ، آنگونه که اظهار می کنند کمتری اعتقادی به مذاکرات و عدم توسل به زور و ... ندارند بلکه از این طریق می خواهند به دو مهم دست یابند. یکی راضی نگه داشتن حکومت ایران و صد البته گرفتن امتیارات فراوان از این حکومت. [تاریخ گواه این امر خواهد بود و خواهد گفت که حکومت اسلامی برای دوام خود چه باج ها و امتیارات ننگینی را به روسها داده است.] و دیگری وارد کردن فشار پنهانی به آمریکا و هدایت جنگ سرد نوین.
 
قسمت دوم این امر می تواند این گونه توضیح داده شود. اگر یادتان باشد در پرونده ایران ، در ابتدا روسیه با آمریکا مخالفت می کرد سپس روسیه طی یک اقدام شگفت انگیز با همراهی آمریکا راه را برای رفتن پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت هموار ساخت. سپس در یک چرخش قابل پیش بینی باز برای اینکه قدرت چانه زنی خود را به رخ آمریکایی ها بکشد و باز به همه بقبولاند که روسیه هنوز یکی از قدرت های بزرگ جهانی است و بدین طریق از هیمنه آمریکا به نفع خود بکاهد اصرار می کند که پرونده هسته ای ایران می بایست از شورای امنیت به شورای حکام بازگردد. و مرجع صالح در این باره شورای حکام انرژی هسته ای است. [حال یکی نیست از روسها بپرسد اگر مرجع صالحه شورای حکام بود پس چرا موافقت کردید تا پرونده به شورای امنیت برود.] آری روسیه ، امروز بهترین فرصت ها را پیش روی خود دارد و با توجه به زیرکی و روبه صفتی ای که از روسها سراغ داریم مطمئن هستیم که روسها این فرصت را از دست نخواهند داد و به خوبی از آن استفاده خواهند کرد.
 
دقیقاً بدین دلائل است که این دولت همیشه طماع تاریخ ، با سرکوب کنندگان ملت آذربایجان همنوا گشته است. ملت آذربایجان هنوز تحمیل معاهده های گلستان و ترکمنچای از سوی روسها ، اشغال نظامی تبریز و دیگر شهرهای آذربایجان توسط قوای روس بعد از واقعه مشروطه ، به آتش کشیدن اورمیه ، یاری و حمایت همه جانبه از تروریست های داشناک ارمنی در قتل و عام مسلمانان خوجالی ، شوشا ، خان کندی و ... و بساری از دشمنی های دیگر روس های روباه صفت را فراموش نکرده است و روزی این مکاران زمانه را به جزای خویش خواهد رساند.
 
 
آذ تورک
 
گلجک بیزیمدیر


+ یازیلیبدیر  شنبه سیزدهم خرداد 1385ساعت 8:43  یازان آذ تورک  | 

قدر ایران را بدانیم!
 
ایران کشوری است سرشار از عجائب و غریب. بیایید قدر این کشور عجیب و غریب را بدانیم.
ما در این مجال سعی خواهیم کرد به نکاتی از استثنایی و بی نظیر بودن ایران اشاراتی داشته باشیم.
 
ایران تنها کشوری است که نظام سیاسی خود را جمهوری اسلامی اعلام نموده است در حالی که نه از اسلام خبری است و نه از جمهوری.
ایران تنها کشوری است که قانون اساسی کشور را چیزی عبث و بیهوده می داند و کسانی را که خواستار اجرای اصول آن باشند عوامل بیگانگان می داند.
ایران تنها کشوری است که صحبت کردن از اصول مصرح قانون اساسی آن ، به منزله تهدید امنیت ملی کشور تلقی می گردد.
ایران تنها کشوری است که در قانون اساسی آن بعد از اصول 14 و 18 به ترتیب اصول 16 و 20 وجود دارند و اصولاً نگارش اصولی تحت عنوان اصول 15 و 19 کار بیهوده و سفیهانه ای بوده است.
ایران تنها کشوری است که به جای رسیدگی به امور مردم خود ، در فکر رسیدگی به امور دیگر ملل (فلسطین ، عراق ، افغانستان ، ونزوئلا ، کوبا ، کره شمالی و ...) بوده و هست.
ایران تنها کشوری است که به جای هزینه نمودن بودجه کشوری در راه اشتغال زایی برای جوانان کشور خود ، آن مبالغ را در اختیار تروریست های اقصی نقاط دنیا قرار می دهد تا نظم و امنیت جهانی تعریف جدیدی داشته باشد.
ایران تنها کشوری است که با داشتن هفت سازمان و نهاد برای رسیدگی به امر تکدی گری هنوز نتوانسته است به یک صدم موفقیت های کشورهایی که در این راه فقط از یک سازمان بهره می برند برسد.
ایران تنها کشوری است که قسمت اعظمی از مردمش دشمنان بالقوه برایش محسوب می شوند (تورک های آذربایجان – کوردها – عرب ها – بلوچها – ترکمنها ، مللی هستند که ایران بالاجبار و از روی کراهت آنها را تحمل می کند)
ایران تنها کشوری است که حق حقوق 20 میلیون تبعه کشور همسایه را به حق و حقوق 35 میلیون شهروند خود ارجحیت می دهد. (برای دولت ایران اتباع افغانستان نزدیک تر از ملت سلحشور و غیور آذربایجان است)
ایران تنها کشوری است که در سایه حکومت اسلامی ، فساد و فحشا به حدی رسیده است که نگارنده ، حتی از نگارش آن نیز شرم دارد.
ایران تنها کشوری است که از اسلام در راه سرکوب ملت خود ، آن هم به بدترین شکل ممکن استفاده می کند.
ایران تنها کشوری است که تنها نهاد پرسشگر از شخص اول کشور ، تملق گو و مداح آن شخص گردیده اند (مجلس خبرگان در واقع کاری جز مدح رهبری انجام نمی دهد)
ایران تنها کشوری است که مردمش را ، همیشه در ان حدی ندیده که به آنها اجازه دهد درباره سرنوشت خود ، خود تصمیم بگیرند. (شخص رئیس جمهور ، نمایندگان مجلس و دیگر مقامات به ظاهر انتخابی ، از سوی نهادهای زیر نظر رهبری منصوب می گردند و برای ... نمودن مردم ، فقط به اجرای یک انتخابات فرمایشی تن می دهند.)
ایران تنها کشوری است که ملل تورک ، کورد ، عرب ، بلوچ و ترکمن آن ، علی رغم داشتن جمعیت هایی میلیونی ، اجازه ندارند به زبان مادری خود تحصیل نمایند.
ایران تنها کشوری است که زبان یک ملت در اقلیت برای همگان زبان رسمی قرار داده می شود.
ایران تنها کشوری است که در طول یک قرن اخیر توسط بریتانیای کبیر ، سه بار تغییر رژیم در آن صورت گرفته است. (ساقط نمودن حکومت قاجار و روی کار آوردن رضا شاه – ساقط نمودن رضا شاه و اشغال نظامی کشور و روی کار آوردن محمدرضا شاه – ساقط نمودن حکومت پهلوی و روی کار آوردن رژیم ملاها)
ایران تنها کشوری است که بیش از همه به وجود ایالات متحده آمریکا محتاج است. (اگر ایالات متحده نبود پس عامل اصلی این همه مشکل در کشور ، چه کسی باید معرفی می گردید)
ایران تنها کشوری است که سخنگویان حکومتی آن هنوز اطلاع ندارند که دولت شوروی حدود دو دهه پیش از هم پاشید (امام جمعه اردبیل ، کسانی را که در تظاهرات شرکت داشتند را عوامل شوروی دانسته است)
ایران تنها کشوری است که پیشنهاد گفتگوی تمدن ها را در سطح جهان مطرح می کند ، در حالی که به این مهم در سطح ملی و در داخل کشور کمترین اهمیتی قائل نیست و در راه احقاق آن هیچ اقدامی انجام نمی دهد که هیچ ، بلکه کسانی را هم که در این راه تلاش می نمایند را هم با انواع مشکلات روبرو می سازد.
ایران تنها کشوری است که از رسانه ملی و دولتی خود (رادیو ، تلویزیون و روزنامه ها) برای توهین و تحقیر مردم کشور خود استفاده می کند.
ایران تنها کشوری است که ارگان رسمی دولت خود را به اقدام علیه مردم خود وا می دارد و سپس آنها را به عوامل بیگانگان بودن متهم می نماید.
ایران تنها کشوری است که در عین حالی که ادعای اسلامی بدون نظامش را دارد بهترین و صمیمانه ترین روابط را به دولتهای کمونیستی حال حاضر و سابق دارد (کشورهای کمونیستی چین ، کوبا ، ونزوئلا ، کره شمالی و کشور سابقاً کمونیستی روسیه)
ایران تنها کشوری است که نظام اقتصادی سیاسی کمونیستی مارکسیستی را با برخی تغییرات در قالب نظام اقتصادی سیاسی اسلامی به خورد مردم می دهد.
ایران تنها کشوری است که ربا و بهره برای مردم عادی حرام ولی برای بانکها و موسسات دولتی حلال و در راه خدا است.
ایران تنها کشوری است که در بیست سال اخیر ، علی رغم شعارهای ظاهری حکومت ، پدیده خانمانسوز اعتیاد در جامعه ، چندین و چند برابر رشد نموده است.
ایران تنها کشوری است که علی رغم جرم بودن اعتیاد در آن ، اکثر مقامات حکومتی و دولتی آن بی نصیب از این امر نیستند. (شیره ای بودن اشخاصی مثل حداد عادل ، اظهر من الشمس است)
 
با این حال ، نمی دان چرا برخی ، ایران را دوست ندارند حیف نیست کشوری را که از بسیاری نکات تنهاترین کشور دنیاست و نظیری ندارد دوست نداشته باشیم. پس بیایید قدر ایران را بدانیم.
 
 
+ یازیلیبدیر  شنبه سیزدهم خرداد 1385ساعت 8:41  یازان آذ تورک  |